توافق کاخ سفید درباره ابرهوش؛ تعهد داوطلبانه شرکتهای AI
ترامپ و مدیران گوگل، Anthropic، متا، OpenAI، xAI و انویدیا در ۲۹ سپتامبر ۲۰۲۶ تعهد داوطلبانه چهارلایه کنترل و ممیزی مدلهای مرزی را امضا کردند؛ بدون ضمانت اجرا.

تحریریه آرتیلا · ۱۴۰۵/۰۷/۲۵
این مقاله در حال بازبینی حقوقی است.
تعریف: White House Accord on Super Intelligence با عنوان فرعی Joint Commitment on Frontier Responsibilities سندی است که در ۲۹ سپتامبر ۲۰۲۶ به امضای دونالد ترامپ و شش مدیر صنعت هوش مصنوعی رسید: ساندار پیچای (Google)، داریو آمودی (Anthropic)، مارک زاکربرگ (Meta)، گرگ براکمن (OpenAI)، ایلان ماسک (xAI) و جنسن هوانگ (Nvidia). سند از شرکتهای توسعهدهنده مدلهای مرزی میخواهد چهار لایه کنترل و ممیزی اجرا کنند، اما داوطلبانه است و سازوکار اجرایی برای آن اعلام نشده است.
بیان قابل نقل: توافق کاخ سفید ساختار حاکمیت شرکتی هوش مصنوعی را ترسیم میکند، اما داور و جریمه ندارد.
متن کامل سند در آرشیو The American Presidency Project منتشر شده و این مقاله بر همان متن و پوشش خبری Al Jazeera و تحلیل Blank Rome تکیه دارد.
چهار لایه کنترل در متن توافق
متن سند میگوید هر شرکتی که مدلهای مرزی را آموزش و استقرار میدهد، «علاوه بر هر احتیاط دیگر»، باید این چهار لایه را اجرا کند:
- کنترلهای داخلی قوی برای پایش تواناییها و همراستایی مدلها در آموزش و استقرار، در حوزههایی مانند امنیت سایبری، امنیت زیستی و تهدیدهای شیمیایی، و برای اطمینان از اینکه مدلها «به شیوههای ناخواسته به سامانههای فنی نفوذ یا دسترسی پیدا نکنند»؛
- توانمندسازی یک تیم داخلی برای اطمینان از اینکه کنترلها، پایش و تشخیص طبق انتظار کار میکنند و مشکلات رفع میشوند؛
- همکاری با ممیز یا ارزیاب مستقل خارجی برای ارزیابی مستقل کارکرد کنترلها؛
- تعیین کمیته مستقل هیئتمدیره برای نظارت و دریافت گزارش از تیمهای کنترل و ممیزان داخلی و خارجی و اطمینان از رفع مشکلات.
سند همچنین میگوید شرکتهای مشارکتکننده بهطور منظم برای تدوین استانداردها و بهترین رویهها جلسه خواهند داشت. جمله کلیدی حقوقی سند این است: «در طول زمان ممکن است منطقی باشد این گامها در قانون یا مقررات مدون شوند». یعنی خود امضاکنندگان قانونیشدن را فقط یک احتمال آینده میدانند.
زمینه: رویدادهای نفوذ عاملهای هوش مصنوعی
Al Jazeera گزارش میدهد توافق در شرایطی امضا شد که مجموعهای از موارد «سرکشی» عاملهای هوش مصنوعی و حملات سایبری به سازمانها و نهادهای دولتی مورد توجه قرار گرفته بود. طبق همین گزارش، OpenAI یک روز پیش اعلام کرده بود جدیدترین مدل خود را بهدلیل ریسکهای ایمنی شناساییشده در آزمون داخلی منتشر نمیکند و جداگانه بابت نحوه مدیریت رویدادهایی که طی آن عاملهایش به وبسایتهای دولت استرالیا دسترسی غیرمجاز یافته بودند عذرخواهی کرده بود.
لایه اول توافق، یعنی جلوگیری از «هک یا دسترسی ناخواسته» مدلها، مستقیماً پاسخ به همین نوع رویدادهاست. برای بعد اروپایی ماجرا، مقاله تحقیق دفتر AI اروپا درباره فرار عامل از آزمایشگاه و برای مبانی مسئولیت، مقاله مسئولیت هک خودکار هوش مصنوعی را ببینید.
وضعیت حقوقی توافق
داوطلبانه و بدون ضمانت اجرا
طبق Al Jazeera، ترامپ هنگام اعلام توافق گفت: «باور این است که باید خودتنظیمی فوقالعادهای وجود داشته باشد و ما بهطور خودکار با وزارت دادگستری، FBI و همه اینها تنظیمگری داریم». تحلیل Blank Rome (۸ اکتبر ۲۰۲۶) نیز مینویسد هیچ سازوکار اجرایی اعلام نشد و رئیسجمهور به «خودپایی» توسعهدهندگان و به وزارت دادگستری، FBI و CIA، اما نه FTC، بهعنوان نهادهای پیگیر متخلفان اشاره کرد.
بیان قابل نقل: تعهدی که شرکتها خود مینویسند و ممیزش را خود انتخاب میکنند، بیش از قاعده، معیار سنجش رفتار است.
ممیز مستقل را چه کسی تعیین میکند؟
Al Jazeera تصریح میکند توافق مشخص نمیکند ارزیابیهای شخص ثالث را چه کسی انجام میدهد. یکی از کارشناسان نقلشده در گزارش گفته است شرکتها اصول را نوشتهاند، ممیز را استخدام میکنند و تعهد داوطلبانه است. تحلیل نگارنده: این نقد از منظر حقوق شرکتها مهم است؛ استقلال ممیز در حسابرسی مالی با قواعد الزامی تضمین میشود، اما در این توافق چنین قاعدهای وجود ندارد.
آیا تعهد داوطلبانه اثر حقوقی دارد؟
تحلیل نگارنده: حتی تعهد غیرالزامآور میتواند آثار غیرمستقیم داشته باشد: خواهانها در دعاوی مسئولیت ممکن است به آن بهعنوان معیار «رفتار معقول» استناد کنند، و اظهارات عمومی شرکت درباره اجرای تعهد ممکن است در دعاوی حمایت از مصرفکننده یا اوراق بهادار مورد بررسی قرار گیرد. اینکه دادگاهها چنین استنادی را بپذیرند یا نه، تابع رویه هر حوزه قضایی است و هنوز پروندهای در این باره گزارش نشده است.
واکنش ایالتها و نهادهای دیگر
توافق در خلأ قانون فدرال امضا شد و ایالتها مسیر خود را ادامه میدهند. طبق Blank Rome:
- ۲۵ دادستان کل ایالتی در نامهای از کنگره خواستهاند فوراً مقررات جامع فدرال و پروتکلهای ایمنی برای هوش مصنوعی مرزی وضع کند، اما صریحاً قوانین ایالتی را نسخ نکند؛
- فرماندار کالیفرنیا با فرمان اجرایی اجرای قوانین SB 813 و AB 1405 درباره حسابرسی هوش مصنوعی را تسریع کرده و پیشنهادهایی مانند الزام «کلید توقف» برای مدلهای مرزی را بررسی میکند.
بیانیه ۳۰ سپتامبر فرماندار کالیفرنیا نیز با جمله «ابرهوش آشکارا از کاخ سفید نمیآید» به توافق کنایه زده است. در سطح شهری، بسته قوانین AI شورای شهر نیویورک اعتبارسنجی ثالث الزامی را پیشنهاد کرده است.
در سطح بینالمللی، Al Jazeera گزارش میدهد بیست کشور و اتحادیه اروپا یک هفته پیش از امضای توافق خواستار هماهنگی جهانی برای حفظ کنترل انسانی بر هوش مصنوعی شده بودند، و ترامپ در مجمع عمومی سازمان ملل گفته بود با «هر تلاش برای ساختن طرحی جهانگرایانه برای کنترل» هوش مصنوعی مخالفت میکند.
مقایسه با رویکرد اتحادیه اروپا
| معیار | توافق کاخ سفید | قانون هوش مصنوعی اتحادیه اروپا |
|---|---|---|
| ماهیت | تعهد داوطلبانه | مقررات الزامآور |
| ناظر | اعلام نشده | دفتر AI کمیسیون و مقامات ملی |
| ممیزی مستقل | تعهد کلی بدون تعیین ممیز | تکالیف مشخص برای مدلهای همهمنظوره با ریسک سیستمی |
| جریمه | ندارد | دارد |
برای جزئیات رژیم اروپایی، مقاله اجرای قانون هوش مصنوعی اروپا برای مدلهای همهمنظوره را بخوانید.
توصیه عملی برای شرکتها و وکلا
- اگر طرف قرارداد یکی از امضاکنندگان هستید، بپرسید چهار لایه کنترل در عمل چگونه اجرا شده است؛
- در قرارداد استفاده از مدلهای مرزی، حق دریافت خلاصه گزارش ممیز مستقل را مطالبه کنید؛
- هیئتمدیره شرکتهای فناوری میتوانند الگوی «کمیته مستقل نظارت بر AI» را حتی بدون الزام قانونی اقتباس کنند؛
- اظهارات عمومی درباره ایمنی را با واقعیت داخلی تطبیق دهید تا ریسک ادعای گمراهکنندگی کاهش یابد؛
- برای طراحی حاکمیت شرکتی هوش مصنوعی با کارشناسان آرتیلا مشورت کنید.
نگاه تطبیقی: ایران
تحلیل نگارنده: الگوی «خودتنظیمی با چهار لایه کنترل» برای شرکتهای ایرانی ارائهدهنده خدمات هوش مصنوعی نیز قابلاستفاده است، بهویژه در کنار الزامات پروانه ارائه خدمات هوش مصنوعی در ایران. اما توافق کاخ سفید هیچ تکلیفی برای فعالان ایرانی ایجاد نمیکند و نباید آن را منبع حقوقی تلقی کرد.
پرسشهای متداول
توافق کاخ سفید درباره ابرهوش چه زمانی امضا شد؟
در ۲۹ سپتامبر ۲۰۲۶، طبق متن منتشرشده در The American Presidency Project و گزارش Al Jazeera.
چه کسانی آن را امضا کردند؟
دونالد ترامپ و ساندار پیچای، داریو آمودی، مارک زاکربرگ، گرگ براکمن، ایلان ماسک و جنسن هوانگ.
آیا این توافق الزامآور است؟
خیر. داوطلبانه است و طبق گزارشها سازوکار اجرایی برای آن اعلام نشده است؛ خود سند میگوید ممکن است در آینده مدون شدن آن در قانون منطقی باشد.
چهار لایه کنترل چیست؟
کنترلهای داخلی پایش توانایی و همراستایی، تیم داخلی راستیآزمایی، ممیز یا ارزیاب مستقل خارجی، و کمیته مستقل هیئتمدیره.
این توافق جای قوانین ایالتی را میگیرد؟
خیر. سند هیچ اثر نسخکنندهای ندارد و ایالتهایی مانند کالیفرنیا قوانین خود را اجرا میکنند؛ ۲۵ دادستان کل نیز خواستار عدم نسخ قوانین ایالتی در هر قانون فدرال آینده شدهاند.
جمعبندی
توافق کاخ سفید نخستین چارچوب مکتوب مشترک دولت آمریکا و بزرگترین شرکتهای هوش مصنوعی برای کنترل مدلهای مرزی است، اما در غیاب ناظر، معیار استقلال ممیز و ضمانت اجرا، بیشتر سند سیاستی است تا قاعده حقوقی. اهمیت واقعی آن احتمالاً در نقش معیار رفتار معقول و مبنای قانونگذاری بعدی خواهد بود.
منابع
- https://www.presidency.ucsb.edu/documents/white-house-accord-super-intelligence
- https://www.aljazeera.com/news/2026/9/29/trump-top-tech-firms-sign-accord-to-self-police-ai-development
- https://natlawreview.com/article/br-privacy-security-ai-download-october-2026
- https://www.gov.ca.gov/2026/09/30/californias-nation-leading-ai-framework-just-got-stronger-governor-newsom-signs-more-first-in-the-nation-worker-protections-and-more/
