ماده 164 ـ در مورد ماده قبل، هزینة وضع حمل مادر طفل هم به عهدة مردی است که با او رابطه داشته و او را باردار کرده ‌است.

ماده 165 ـ اگر رابطه پدری و فرزندی یا مادری و فرزندی بین اشخاص، مورد اختلاف و انکار قرار گیرد، مثلاً شخصی به منظور ارث بردن یا اخذ نفقه یا به هر علتی از علل، ادعای فرزندی مرد یا زنی را بنماید و مرد و زن مزبور منکر رابطة پدری و مادری او باشند، با ملاحظة شناسنامه هر سه نفر و توجه به تناسب سنی آنها و مراجعه به دفتر ثبت ‌نام متولدین بیمارستان یا زایشگاه محل تولد مدعی، اثبات وضع حمل زن در تاریخ تولد مدعی، آزمایش خون و آزمایش ژنتیکی، ادعا رد یا به اثبات خواهد رسید. در این مورد، طبق موازین قانونی، اثبات ادعا با مدعی می‌ باشد.

باب پنجم ـ فرزندخواندگی فصل اول ـ کلیّات ماده 166 ـ هر شخص مسیحی پروتستان، خواه مرد، خواه زن، خواه مجرّد، خواه متأهل، در صورت احراز صلاحیّت و رعایت شرایط زیر می ‌تواند یک یا چند نفر را به فرزندی قبول کند.

ماده 167 ـ با توجه به اینکه سرپرستی و حضانت و نگهداری و پرداخت نفقه یا هزینة زندگی خویشاوندان خصوصاً فرزندان بی ‌سرپرست یا بی ‌بضاعت، خواه صغیر، خواه کبیر، وظیفة هر فرد مسیحی می‌ باشد. بنابراین، مصلحت ایجاب می ‌نماید که هر فرد مسیحی پروتستان در صورت عقیم بودن یا فوت فرزندانش و استطاعت مالی و احراز شرایط لازم، خویشاوندان طبقه اول و دوم و سوم خود را به فرزندی قبول نماید و فرزندخوانده‌ ها را در ردیف ورّاث طبقه اول خود قرار دهد.

ماده 168 ـ هر یک از اعضای کلیساهای پروتستان که بخواهد شخصی را به فرزندی قبول کند، باید دارای رشد و عقل سالم و اهلیّت قانونی و دارایی کافی باشد.

ماده 169 ـ زن و شوهر می ‌توانند مشترکاً یک یا چند نفر را به فرزندی قبول کنند.

ماده 170 ـ هرگاه یکی از زوجین بخواهد کسی را به فرزندی قبول کند (یعنی پدرخوانده یا مادرخوانده متأهل باشد)، باید رضایت همسرش را جلب نماید.

فصل دوم ـ پدرخوانده و مادرخوانده ماده 171 ـ پدرخوانده یا مادرخوانده باید دارای شرایط زیر باشد: 1) حداقل سن هر یک از آنها باید سی سال تمام خورشیدی باشد. 2) اختلاف سن پدرخوانده یا مادرخوانده با فرزندخوانده نباید کمتر از پانزده سال باشد. 3) صلاحیّت اخلاقی، سلامت بدنی و روانی و ایمانی آنها باید مورد تأیید کلیسا باشد. 4) هیچ یک نباید مبتلا به بیماری‌ های مسری یا درمان‌ ناپذیر یا معتاد به مواد مخدر یا مشروبات الکلی یا اعتیادات مضر باشد. 5) دارای استطاعت مالی و درآمد کافی جهت تأمین هزینه‌ های زندگی فرزندخوانده باشد.

ماده 172 ـ صدور و اجرای حکم بطلان یا فسخ یا طلاق زوجین، فوت زن یا شوهر، در صـورت دارا بودن شرایط لازم و موافقت کلیسا، مانع قبول شخص یا اشخـاص به فرزندخواندگی نخواهد بود.

فصل سوم ـ فرزندخوانده ماده 173 ـ پدرخوانده یا مادرخوانده می‌ توانند در صورت احراز شرایط، اشخاص صغیر یا کبیر را به فرزندی قبول کنند.

ماده 174 ـ اگر فرزندخوانده یا فرزندخوانده‌ ها رشید و کبیر باشند، باید با فرزندخواندگی خود موافقت نمایند. ولی در صورتی که محجور (یعنی صغیر، غیررشید یا مجنون) باشند، جلب رضایت کتبی پدر و یا مادر یا وصی یا قیّم آنها برای انجام تشریفات فرزندخواندگی الزامی می ‌باشد.

ماده 175 ـ در رضایت نامه فرزندخواندگی باید مشخصات کامل پدرخوانده یا مادرخوانده، فرزندخوانده‌ ها و والدین آنها یا وصی یا قیّم ثبت شود. سرپرست‌ های مزبور باید با تفویض حضانت و سرپرستی فرزند یا فرزندان یا مولی علیه خود به پدرخوانده یا مادرخوانده موافقت نمایند و کلیه افراد ذی ‌نفع باید این سند را امضاء کنند.

ماده 176 ـ در مورد استرداد، باید شرایط استرداد یا سلب حق استرداد فرزندخوانده ‌ها، در رضایت نامه یا قرارداد فرزندخواندگی ثبت و به امضای افراد ذی ‌نفع برسد.

ماده 177 ـ رضایت‌ نامه یا قرارداد فرزندخواندگی، در سه نسخه تنظیم می‌ شود. نسخه اول به پدرخوانده یا مادرخوانده، و نسخه دوم به فرزندخوانده تحویل داده خواهد شد و نسخه سوم پس از ثبت مشخصات کلیه افراد ذی‌ نفع در بایگانی کلیسا بایگانی خواهد شد.

ماده 178 ـ در صورت عدم حضور پدرخوانده یا مادرخوانده یا فرزندخوانده در دفتر کلیسا، به هر علتی از علل، از قبیل مسافرت یا بیماری، کلیسا می ‌تواند مراسم و تشریفات فرزندخواندگی را با حضور نماینده رسمی یا وکیل یک طرف یا نمایندگان یا وکلای طرفین که دارای وکالت‌ نامه معتبر باشند، انجام و مراتب را در دفتر مخصوص کلیسا به ثبت برساند.

ماده 179 ـ فرزندخوانده در جلسه هیأت ‌مدیره کلیسا توسط مقام روحانی یا سرپرست کلیسا به مقام فرزندخواندگی تقدیس می ‌شود و پس از انجام مراسم، صورت‌ مجلس لازم تنظیم و توسط افراد ذی‌ نفع امضاء خواهد شد.

ماده 180 ـ در صورتی که فرزندخوانده دختر باشد، ازدواج او با پدرخوانده و فرزندان ذُکور پدرخوانده یا مادرخوانده ‌اش ممنوع می ‌باشد، و اگر فرزندخوانده پسر باشد، نکاح او با مادرخوانده و فرزندان اُناث مادرخوانده یا پدرخوانده ‌اش امکان ‌پذیر نخواهد بود.

ماده 181 ـ فرزندخوانده می ‌تواند از نام خانوادگی پدرخوانده یا مادرخوانده‌ اش استفاده کند.

ماده 182 ـ فرزندخوانده در حکم فرزند صُلبی و حقیقی بوده و وارث طبقه اول پدرخوانده و یا مادرخوانده خود تلّقی خواهد گردید.

ماده 183 ـ هرگاه والدین حقیقی فرزندخوانده، او را از ارث خود محروم نکرده باشند، فرزندخوانده، هم از پدر و هم از مادر حقیقی و در صورت احراز شرایط وراثت، از مورّثان طبقه دوم و سوم خود ارث خواهد برد.

ماده 184 ـ در صورت فوت فرزندخوانده، فرزند یا فرزندان و وُرّاث قانونی او، قائم‌ مقام پدر یا مادر متوفای خود شناخته شده و از مُورّث پدر یا مادر درگذشته خود، ارث خواهند برد.

ماده 185 ـ هرگاه فرزندخوانده فوت کند و همسر یا فرزندانی نداشته باشد، و پدر و مادر حقیقی و همچنین پدرخوانده و مادرخوانده وی در قید حیات باشند، پنجاه درصد تَرَکه او به پدر و مادر حقیقی و پنجاه درصد بقیه به پدرخوانده و مادرخوانده او داده خواهد شد.

فصل چهارم ـ دوره آزمایشی ماده 186 ـ با توجه به اینکه پذیرش یک عضو جدید در خانواده، برای اعضای خانواده و فرزندخوانده ‌داری اهمیت خاصی می ‌باشد، بنابراین به منظور آشنایی فرزندخوانده با افراد و روش زندگی آنها و محیط خانواده جدید و ایجاد هماهنگی و صمیمیت و مثمرثمر قرار گرفتن و پایداری این پیوند خانوادگی، توصیه می ‌شود یک دوره آزمایشی سه تا شش ماهه با توافق و صلاح ‌دید افراد ذی ‌نفع در نظر گرفته شود، و مراتب در رضایت ‌نامه یا قرارداد فرزندخواندگی نیز قید شود.

ماده 187 ـ در صورت انجام موفقیت‌ آمیز دوره آزمایشی، کلیسا گواهی فرزندخواندگی را در سه نسخه صادر خواهد کرد. نسخه اول به پدر یا مادرخوانده، نسخه دوم به فرزندخوانده تحویل خواهد گردید و نسخه سوم در دفتر کلیسا بایگانی و نکات لازم در دفتر مخصوص کلیسا ثبت خواهد گردید.

ماده 188 ـ کلیسا مکلّف است در دوره آزمایشی، هر ماه یک بار به وضع زندگی و رفتار فرزندخوانده در خانواده جدید رسیدگی نماید و در صورت بروز اختلاف و ناراحتی یا عدم هماهنگی، راهنمایی‌ های لازم را ارائه دهد.

ماده 189 ـ در صورت عدم هماهنگی و بروز اختلاف شدید پدرخوانده یا مادرخوانده و فرزندخوانده رشید و کبیر، پدر یا مادر یا وصی یا قیّم فرزندخوانده صغیر، می ‌توانند با ذکر علت موجّه، عدم تمایل خود را به ادامه رابطه خانوادگی در دوره آزمایشی اعلام و رضایت‌ نامه را فسخ و رابطه ناموفق را قطع نمایند.

ماده 190 ـ در صورت موفقیت ‌آمیز بودن پیوند خانوادگی در دوره آزمایشی و جلوگیری از بروز اختلاف در ارتباط با سرپرستی، نگهداری و حضانت، و وراثت فرزندخوانده توصیه می ‌شود اطراف ذی ‌نفع یا کلیسا دادخواست لازم را با گواهی فرزندخواندگی تقدیم دادگاه صالح نمایند تا حکم یا دادنامه فرزندخواندگی صادر گردد.

ماده 191 ـ در صورت احراز شرایط و قطعیت دادنامه، با درخواست خواهان، تصویر دادنامه از طرف دادگاه به اداره ثبت احوال ابلاغ خواهد گردید تا نکات لازم در اسناد سجلی ثبت و شناسنامه‌ ها اصلاح، یا شناسنامه‌ های جدیدی برای پدرخوانده یا مادرخوانده و فرزندخوانده صادر گردد.

فصل پنجم ـ قطع رابطه فرزندخواندگی ماده 192 ـ در صورتی که پس از خاتمه دوره آزمایشی و صدور حکم دادگاه، فرزندخوانده دارای اخلاق و رفتار نامناسب بوده و با اعضای خانواده هماهنگی و سازگاری نداشته باشد، یا مرتکب جرم یا عملی شود که با مصالح خانوادگی و حیثیت اجتماعی پدرخوانده یا مادرخوانده منافات داشته باشد، پس از اطلاع و رسیدگی کلیسا و تشخیص عدم امکان ادامه زندگی خانوادگی، کلیسا گواهی لازم را صادر خواهد کرد تا پدرخوانده یا مادرخوانده بتوانند دادخواست نقض حکم فرزندخواندگی را تقدیم دادگاه نمایند و تصویر حکم دادگاه برای اصلاح مجدّد شناسنامه‌ ها، به اداره ثبت احوال ابلاغ گردد.

ماده 193 ـ در صورت قصور یا تقصیر پدرخوانده یا مادرخوانده، غفلت و کوتاهی در سرپرستی و نگهداری، تربیت و تحصیل، یا عدم پرداخت هزینه زندگی فرزندخوانده، یا رفتار نامناسب یا ارتکاب جرم یا عمل مغایر با مصالح و حیثیت خانواده از طرف پدرخوانده یا مادرخوانده، پس از اطلاع کلیسا از بروز اختلاف شدید و تشخیص لزوم قطع رابطه فرزندخواندگی، کلیسا گواهی لازم را صادر خواهد کرد. در این مورد، فرزندخوانده کبیر می‌ تواند پس از اخذ گواهی کلیسا، رابطه خود را با پدرخوانده یا مادرخوانده ناسازگار قطع نموده، دادخواست لازم را برای نقض حکم فرزندخواندگی و اصلاح شناسنامه‌ ها از طرف ثبت احوال، تقدیم دادگاه صالح نماید. تبصره یک: قطع رابطه فرزندخواندگی در دفتر مخصوص کلیسا ثبت خواهد گردید. تبصره دو: دادخواست نقض حکم فرزندخواندگی، صُغار یا محجورین، از طرف پدر یا مادر حقیقی یا وصی یا قیّم آنها تقدیم دادگاه خواهد گردید.

ماده 194 ـ هرگاه پدرخوانده یا مادرخوانده یا فرزندخوانده از اجرای مفاد گواهی یا دستور کتبی کلیسا خودداری نمایند، مورد تنبیه انضباطی متناسب قرار خواهند گرفت.