ArtilawARTILAWاکوسیستم جامع عدالت دیجیتال
۰۲۱ - ۲۸۴۲۹۳۵۰ info@artilaw.ir شنبه تا پنجشنبه ۹ تا ۱۸ — AI همیشه آنلاین
ARTILAWComprehensive Digital Justice Ecosystem

اکوسیستم جامع عدالت دیجیتال · تهران

ARTILAWComprehensive Digital Justice Ecosystem
فصلنامه مطالعات حقوقی هوش مصنوعیحقوق و هوش مصنوعی

هوش مصنوعی در دادرسی: قاضی، وکیل و ChatGPT

آیا وکیل می‌تواند لایحه را با ChatGPT بنویسد؟ آیا قاضی می‌تواند از هوش مصنوعی کمک بگیرد؟ مرزهای حقوقی استفاده از هوش مصنوعی در دادرسی.

هوش مصنوعی در دادرسی: قاضی، وکیل و ChatGPT

تحریریه آرتیلا · ۱۴۰۵/۰۷/۰۹

این مقاله در حال بازبینی حقوقی است.

هوش مصنوعی در دادرسی به استفاده از ابزارهای هوشمند، مانند مدل‌های زبانی بزرگ (ChatGPT و نمونه‌های مشابه)، سامانه‌های جست‌وجوی رویه قضایی و نرم‌افزارهای تحلیل پرونده، در مراحل مختلف رسیدگی قضایی گفته می‌شود؛ از تنظیم دادخواست و لایحه توسط وکیل گرفته تا کمک به قاضی در دسته‌بندی پرونده‌ها و پیش‌نویس آرا. در حقوق ایران، قاعده خاصی که استفاده از این ابزارها را صراحتاً مجاز یا ممنوع کند وجود ندارد، اما اصول کلی دادرسی روشن می‌کند که تصمیم قضایی باید از آن قاضی باشد و مسئولیت محتوای لایحه بر عهده وکیل است، نه نرم‌افزار.

هوش مصنوعی امروز کجای دادرسی است؟

دادرسی در ایران طی سال‌های اخیر به‌شدت الکترونیکی شده است: ثبت دادخواست در دفاتر خدمات قضایی، ابلاغ الکترونیکی از طریق سامانه ثنا و برگزاری برخی جلسات به‌صورت برخط. قانون آیین دادرسی کیفری مصوب ۱۳۹۲ نیز بخشی را به دادرسی الکترونیکی اختصاص داده است. اما «دیجیتال‌شدن» با «هوشمندشدن» فرق دارد. هوش مصنوعی یعنی ابزاری که خودش متن تولید می‌کند، تحلیل می‌دهد یا پیش‌بینی می‌کند، و همین‌جاست که پرسش‌های حقوقی تازه مطرح می‌شوند.

کاربردهای رایج امروز عبارت‌اند از:

  • جست‌وجو و خلاصه‌سازی قوانین و آرای وحدت رویه؛
  • پیش‌نویس دادخواست، لایحه دفاعیه و قرارداد؛
  • ترجمه اسناد خارجی؛
  • تحلیل حجم زیاد مدارک و پیام‌ها در پرونده‌های پیچیده؛
  • پاسخ اولیه به پرسش‌های حقوقی مردم از طریق چت‌بات‌ها.

وکیل و ChatGPT: مجاز اما با مسئولیت کامل

آیا استفاده وکیل از هوش مصنوعی ممنوع است؟

خیر. هیچ قانون یا مقرره‌ای که ما یافته باشیم، استفاده وکیل از ابزار هوش مصنوعی را ممنوع نکرده است. همان‌طور که وکیل از نرم‌افزار جست‌وجوی قوانین یا ویرایشگر متن استفاده می‌کند، می‌تواند از ابزارهای هوشمند نیز کمک بگیرد. اما آنچه به دادگاه تقدیم می‌شود، با امضای وکیل و به مسئولیت او تقدیم می‌شود.

خطر «منابع ساختگی»

مدل‌های زبانی گاهی با اطمینان کامل، ماده قانونی، شماره دادنامه یا رأی وحدت رویه‌ای را ذکر می‌کنند که اصلاً وجود ندارد. این پدیده را «توهم» (hallucination) می‌نامند. در برخی کشورها، دادگاه‌ها وکلایی را که لایحه‌های حاوی ارجاعات ساختگی تقدیم کرده بودند، توبیخ یا جریمه کرده‌اند. در ایران نیز ارائه استناد نادرست به دادگاه، می‌تواند هم به ضرر موکل تمام شود و هم وکیل را با پیگرد انتظامی در کانون وکلا یا مرکز وکلا روبه‌رو کند. قاعده طلایی ساده است: هر ماده قانونی و هر رأیی که هوش مصنوعی پیشنهاد می‌کند، باید از منبع رسمی کنترل شود.

محرمانگی اسرار موکل

وکیل موظف به حفظ اسرار موکل است. واردکردن متن کامل پرونده، نام طرفین، اطلاعات مالی یا پزشکی موکل در یک سرویس عمومی خارجی، ممکن است به معنای افشای این اطلاعات به شخص ثالث باشد. علاوه بر تکلیف حرفه‌ای، اگر اطلاعات حساس شخصی در میان باشد، ماده ۵۸ قانون تجارت الکترونیکی پردازش داده‌های حساس بدون رضایت صریح را غیرقانونی می‌داند. توصیه عملی این است که پیش از استفاده، اطلاعات هویتی حذف یا ناشناس شود و از ابزارهایی استفاده شود که شرایط نگهداری داده آن‌ها روشن است.

قاضی و هوش مصنوعی: کمک آری، جایگزینی نه

اصل استقلال و شخصی‌بودن قضاوت

بر اساس اصل ۱۵۶ قانون اساسی، قوه قضاییه قوه‌ای مستقل و پشتیبان حقوق فردی و اجتماعی است و اصل ۳۶ حکم به مجازات را فقط از طریق دادگاه صالح و به موجب قانون مجاز می‌داند. اصل ۱۶۷ نیز قاضی را موظف می‌کند حکم هر دعوا را در قوانین مدونه بیابد و در صورت نبود قانون، با استناد به منابع معتبر اسلامی یا فتاوای معتبر حکم دهد. همه این اصول بر این فرض استوارند که «قاضی» یک انسان صاحب صلاحیت است که با علم و وجدان خود رأی می‌دهد. بنابراین واگذاری تصمیم قضایی به یک الگوریتم، با ساختار فعلی قانون اساسی سازگار نیست.

کاربردهای پذیرفتنی برای دستگاه قضایی

در مقابل، استفاده از هوش مصنوعی برای کارهای پشتیبان معقول به نظر می‌رسد: دسته‌بندی و ارجاع پرونده‌ها، یافتن پرونده‌های مشابه، تبدیل گفتار به متن در جلسات، یا خلاصه‌سازی مدارک حجیم. حتی در این موارد، شفافیت مهم است؛ اگر الگوریتمی در تخصیص پرونده یا پیشنهاد قرار نقش دارد، طرفین باید امکان اعتراض داشته باشند. خطر تبعیض الگوریتمی نیز در این حوزه جدی است، زیرا داده‌های گذشته ممکن است سوگیری‌های قبلی را تکرار کنند.

دلیل‌بودن خروجی هوش مصنوعی

آیا می‌توان خروجی یک ابزار هوش مصنوعی را به‌عنوان دلیل به دادگاه ارائه کرد؟ قانون تجارت الکترونیکی در ماده ۱۲ پذیرفته است که اسناد و ادله اثبات دعوا ممکن است به صورت داده‌پیام باشد. اما «داده‌پیام بودن» به معنای «معتبر بودن محتوا» نیست. خروجی یک مدل زبانی، نظر یا تحلیل یک نرم‌افزار است و در بهترین حالت می‌تواند قرینه یا کمک به کارشناسی باشد، نه جایگزین نظر کارشناس رسمی. از سوی دیگر، شواهدی که با هوش مصنوعی ساخته یا دستکاری شده‌اند (مثل صوت یا تصویر جعلی) می‌توانند مصداق جعل باشند؛ موضوعی که در مقاله دیپ‌فیک و جرم هتک حیثیت و نشر اکاذیب بررسی شده است.

مسئولیت ناشی از مشاوره حقوقی ماشینی

چت‌بات‌هایی که به مردم مشاوره حقوقی می‌دهند، اگر پاسخ نادرست بدهند و کاربر بر اساس آن ضرر کند، چه کسی مسئول است؟ در نبود قانون خاص، باید به قواعد عمومی مسئولیت مدنی و شرایط قرارداد میان کاربر و ارائه‌دهنده نگاه کرد. ارائه‌دهنده باید شفاف بگوید پاسخ‌ها جایگزین مشاوره وکیل نیست، و کاربر نیز باید در موضوعات مهم، مانند مهلت‌های اعتراض و تجدیدنظر، حتماً با متخصص مشورت کند. پلتفرم‌هایی مانند آرتیلا می‌توانند ابزارهای هوشمند را در کنار نظارت حقوق‌دانان ارائه دهند تا خطر خطا کاهش یابد.

چک‌لیست استفاده مسئولانه برای وکلا

  1. هر استناد قانونی و قضایی را با متن رسمی تطبیق دهید.
  2. اطلاعات هویتی موکل را پیش از واردکردن به ابزار حذف کنید.
  3. پیش‌نویس ماشینی را بازنویسی و با واقعیات پرونده تطبیق دهید.
  4. در قرارداد وکالت، درباره استفاده از ابزارهای هوشمند شفاف باشید.
  5. مهلت‌های قانونی را هرگز فقط بر اساس پاسخ هوش مصنوعی محاسبه نکنید.

نگاهی به تجربه دیگر کشورها

بسیاری از نظام‌های حقوقی هنوز در حال تدوین قواعد این حوزه‌اند. برخی دادگاه‌ها و کانون‌های وکلا در کشورهای دیگر، راهنماهایی منتشر کرده‌اند که از وکیل می‌خواهد درستی همه استنادها را تضمین کند و گاه استفاده از هوش مصنوعی در تهیه لایحه را اعلام کند. در اتحادیه اروپا نیز سامانه‌های هوش مصنوعی که برای کمک به مقامات قضایی در تفسیر واقعیات و قانون به کار می‌روند، در زمره سامانه‌های «پرخطر» قرار گرفته‌اند. این تجربه‌ها برای ایران الزام‌آور نیست، اما نشان می‌دهد جهت کلی، استفاده کنترل‌شده همراه با شفافیت و نظارت انسانی است.

نکات کلیدی

  • هیچ قانونی در ایران استفاده وکیل از ChatGPT را ممنوع نکرده، اما مسئولیت محتوای لایحه کاملاً با وکیل است.
  • مدل‌های زبانی ممکن است ماده قانونی یا رأی ساختگی تولید کنند و هر استناد باید از منبع رسمی کنترل شود.
  • بر اساس اصول قانون اساسی، تصمیم قضایی باید توسط قاضی انسانی و صالح گرفته شود.
  • خروجی هوش مصنوعی به‌تنهایی دلیل اثبات دعوا نیست و حداکثر می‌تواند قرینه یا کمک به کارشناسی باشد.
  • واردکردن اسرار موکل در سرویس‌های عمومی هوش مصنوعی می‌تواند نقض تکلیف رازداری وکیل باشد.

سوالات متداول

آیا می‌توانم دادخواستم را با ChatGPT بنویسم و خودم ثبت کنم؟

از نظر قانونی منعی وجود ندارد، اما مسئولیت اشتباهات با خود شماست. خواسته، مبلغ، مدارک و مهلت‌ها را با دقت کنترل کنید و در دعاوی مهم از وکیل کمک بگیرید.

اگر وکیلم با هوش مصنوعی لایحه اشتباه بنویسد، چه کاری می‌توانم بکنم؟

وکیل در برابر موکل مسئول انجام درست وکالت است. اگر خطا ناشی از بی‌دقتی او باشد، می‌توانید از طریق مرجع انتظامی وکلا شکایت کنید و در صورت ورود ضرر، مطالبه خسارت را بررسی کنید.

آیا قاضی می‌تواند رأی را با هوش مصنوعی بنویسد؟

قاضی ممکن است از ابزارها برای کارهای پشتیبان کمک بگیرد، اما تصمیم و استدلال رأی باید از خود او باشد. واگذاری قضاوت به ماشین با اصول قانون اساسی سازگار نیست.

آیا قوه قضاییه مقرره‌ای درباره هوش مصنوعی دارد؟

تا زمان نگارش این مقاله، مقرره عمومی و منتشرشده‌ای درباره قواعد استفاده از هوش مصنوعی در دادرسی نیافتیم. این حوزه در حال تحول است و باید بخشنامه‌های جدید را دنبال کرد.

آیا پاسخ یک چت‌بات حقوقی قابل استناد در دادگاه است؟

خیر. پاسخ چت‌بات نظر یک نرم‌افزار است و اعتبار قانونی یا کارشناسی ندارد. باید به متن قانون، رأی رسمی یا نظر کارشناس استناد کرد.

هوش مصنوعی در دادرسیChatGPTوکالتدادرسی الکترونیکاخلاق حرفه‌ای وکیل