ماده1- در این آیین‌ نامه اصطلاحات زیر در معانی مشروح مربوط به کار می‌روند: الف- سازمان: سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری. ب- قانون: قانون توسعه صنعت ایرانگردی و جهانگردی - مصوب 1370- و اصلاح بعدی آن. ج- تاسیسات گردشگری: واحدهایی که پس از اخذ مجوزهای لازم از سازمان و با رعایت قوانین و مقررات مربوط به شرح زیر تاسیس یا فعالیت می‌نمایند: 1- هتل، متل و مهمانپذیر. 2- مراکز اقامتی خود پذیرایی شامل هتل آپارتمان ها، زایرسراها و خانه مسافرها. 3- اقامتگاه‌های بوم گردی و اقامتگاه‌های سنتی. 4- مراکز تفریحی و سرگرمی گردشگری. 5- مجتمع‌ها، اردوگاه‌ها و محوطه‌های گردشگری. 6- مراکز گردشگری سلامت از قبیل مجتمع‌های سلامت تندرستی و آب‌درمانی و هتل بیمارستان. 7- محیط‌ها و پارک‌های طبیعت گردی و گردشگری روستایی و عشایری. 8- مراکز گردشگری ساحلی و دریایی. 9- واحدهای پذیرایی و انواع غذاخوری‌های منفرد بین‌راهی موجود. 10- تاسیسات اقامتی و پذیرایی واقع در مجتمع‌های خدمات رفاهی بین‌راهی. 11- واحدهای پذیرایی واقع در پایانه‌ (ترمینال) فرودگاه‌ها، پایانه‌های مسافربری زمینی برون شهری، دریایی و ریلی. 12- واحدهای پذیرایی واقع در پایانه‌های مسافری مرزی کشور. 13- سفره‌خانه‌های سنتی. 14- مناطق نمونه گردشگری. 15- دهکده‌های سلامت. 16- دفاتر یا شرکت‌های خدمات مسافرتی و جهانگردی. د- دستگاه اجرایی: دستگاه‌های اجرایی موضوع ماده (5) قانون مدیریت خدمات کشوری- مصوب 1386- .