ماده 1 - برای دایر کردن هر ایستگاه ارتباط رادیوئی اختصاصی و یا غیرحرفه‌ای باید قبلاً از وزارت پست و تلگراف و تلفن پروانه دریافت شود. ‌ تبصره - ایستگاه ارتباط رادیوئی عبارت است از یک یا چند فرستنده و گیرنده و ادوات مربوطه که برای ارتباط رادیوئی مورد استفاده قرار میگیرد. ‌

قانون بالا مشتمل بر چهارده ماده و شش تبصره پس از تصویب مجلس سنا در تاریخ روز چهارشنبه پنجم بهمن ماه 1345 در جلسه روز سه‌ شنبه بیست ‌و پنجم بهمن ماه یکهزار و سیصد و چهل و پنج شمسی مورد تصویب مجلس شورای ملی قرار گرفت. رئیس مجلس شورای ملی - مهندس عبدالله ریاضی

ماده 2 - کسانی میتوانند به عملیات رادیوئی غیرحرفه‌ای اشتغال ورزند که از وزارت پست و تلگراف و تلفن گواهی ‌نامه مخصوص اخذ نمایند. ‌ تبصره - ارتباط رادیوئی غیرحرفه‌ای نوعی ارتباط رادیوئی است که به منظور خودآموزی علمی و عملی و بررسیهای فنی بین افراد مجاز برقرار‌ میگردد. استفاده‌ کننده از ارتباط رادیوئی غیرحرفه‌ای کسی است که بخاطر علاقه و ذوق شخصی به منظورهای فوق بدون هیچگونه نظر انتفاعی و یا‌ سیاسی به برقراری این نوع ارتباط مبادرت مینماید.

ماده 3 (اصلاحی 1360/12/09)- از دارندگان پروانه که بهره‌ برداری می‌ نمایند ماهانه مبلغی به عنوان حق استفاده دریافت می‌ شود که میزان آن به پیشنهاد وزارت پست و تلگراف‌ و تلفن به تصویب هیأت وزیران خواهد رسید. سازمانهای دولتی و استفاده‌ کنندگان از بیسیمهای اختصاصی و غیرحرفه‌ای (‌آماتوری) مشمول مقررات‌ این ماده هستند و موارد معافیت از پرداخت حق استفاده مذکور موکول به تصویب هیأت وزیران خواهد بود. تبصره 1 - نماینده انحصاری کارخانه‌ های خارجی سازنده دستگاههای فرستنده بی‌ سیم و یا سازندگان داخلی میتوانند برای نمایش دادن طرز کار‌ دستگاهها بشرط رعایت مقررات منظور در آیین‌ نامه با هر نوع دستگاه یک ارتباط آزمایشی که جنبه بهره‌ برداری نداشته باشد برقرار و از پرداخت ماهانه ‌مقرر در این ماده معاف باشند. تبصره 2 - مقاطعه‌ کاران و مؤسساتی که طرف قرارداد با سازمانهای دولتی باشند باید پروانه تحصیل کنند و مانند سایر دارندگان پروانه حق استفاده‌ مقرر را پرداخت نمایند. ‌ تبصره 3 - تاریخ شروع بهره‌ برداری از ایستگاه پانزده روز پس از صدور اجازه ترخیص از گمرک و یا تحویل از کارخانه سازنده به خریدار (‌با اجازه‌ وزارت پست و تلگراف و تلفن) محسوب خواهد شد به استثناء مواردی که دارندگان پروانه تاریخ دیگری را قبلاً بوزارت پست و تلگراف و تلفن ‌اطلاع داده باشند. ‌

ماده 4 - در مورد ضروری وزارت پست و تلگراف و تلفن مجاز است با تصویب هیئت دولت تمام یا قسمتی از مزایای گواهینامه و یا پروانه‌ ایستگاه را در تمام کشور و یا بعضی مناطق برای مدت معینی لغو نماید و در این مورد مراتب از طریق اعلان عمومی به اطلاع دارندگان گواهی‌ نامه و یا‌ پروانه ایستگاه رسانده خواهد شد.

ماده 5 - در صورت تخلف از مقررات و قوانین مربوط و یا از مشخصات و شرایط و خصوصیات مندرج در پروانه بتشخیص کمیسیون فنی سه ‌نفری که در آیین‌ نامه پیش‌ بینی خواهد شد وزارت پست و تلگراف و تلفن میتواند بر حسب مورد از کار ایستگاه جلوگیری و پروانه مربوط را لغو کند و‌ یا استفاده از گواهینامه را موقوف سازد.

ماده 6 - وارد کردن دستگاههای فرستنده بی‌ سیم بکشور و خارج کردن آنها از کشور و همچنین ساختن یا واگذاری و هر نوع انتقال مالکیت دستگاه ‌فرستنده بی‌ سیم موکول باجازه وزارت پست و تلگراف و تلفن خواهد بود.

ماده 7 - وزارت پست و تلگراف و تلفن کلیه دستگاههای فرستنده بی‌ سیم را که فاقد پروانه استفاده هستند و همچنین دستگاه هائی را که مدت ‌اعتبار پروانه آنها منقضی و یا پروانه آنها بطور موقت لغو شده است برای جلوگیری از کار آنها تا صدور یا تجدید پروانه ممهور بسرب خواهد نمود. ‌

ماده 8 - در مواردیکه مصالح امنیتی کشور ایجاب نماید وزارت پست و تلگراف و تلفن میتواند با تصویبنامه هیئت دولت دستور توقف کار هر‌ ایستگاه فرستنده بی‌ سیم را صادر نماید.

ماده 9 - بمنظور مراقبت در حسن اجرای مقررات این قانون و آیین‌ نامه آن مأمورین مجاز وزارت پست و تلگراف و تلفن با اجازه دادستان ‌میتوانند هر موقع دستگاهها را در محل کار و یا هر محل دیگری با رعایت مقررات مربوط مورد بازرسی قرار دهند.

ماده 10 (اصلاحی 1399/11/08)- اشخاص زیر به حبس تأدیبی از یک تا ششماه یا به پرداخت غرامت از 50/000/000 تا 200/000/000 ریال محکوم میشوند. 1 - هر کس بدون پروانه ایستگاه رادیوئی تأسیس نماید. 2 - هر کس بدون اجازه وزارت پست و تلگراف و تلفن دستگاه فرستنده وارد کشور یا از آن خارج نماید یا آن را در داخل کشور بسازد یا دستگاه‌ فرستنده را مورد خرید و فروش قرار دهد. 3 - هر کس با ایستگاه غیر مجاز عالماً عامداً ارتباط رادیوئی برقرار نماید. 4 - هر کس پس از لغو پروانه و گواهی‌ نامه و اخطار رسمی وزارت پست و تلگراف و تلفن بعملیات خود ادامه دهد. 5 - هر کس از دستور صادر وزارت پست و تلگراف و تلفن موضوع ماده 8 این قانون تخلف نماید. تبصره - در موارد مندرج در این ماده در صورت تکرار جرم دستگاه فرستنده نیز بنفع دولت ضبط خواهد شد.

ماده 11 - اشخاص زیر به پرداخت غرامت از 16/500/000 تا 165/000/000 ریال محکوم میشوند: 1- هر کس ایستگاه دیگری را بدون موافقت وزارت پست و تلگراف و تلفن مورد استفاده قرار دهد. 2- هر کس در ایستگاه بدون پروانه عالماً و عامداً مخابره رادیوئی انجام دهد. 3- هر کس از طول موجهای غیر مجاز یا ثبت نشده در دفاتر وزارت پست و تلگراف و تلفن استفاده نماید. 4- هر کس بدون گواهینامه بعملیات رادیوئی غیرحرفه‌ای اشتغال ورزد یا با علم و اطلاع با افراد بدون گواهینامه ارتباط رادیوئی بگیرد و یا به‌ اشخاص بدون گواهی‌ نامه اجازه کار در ایستگاه بدهد. 5- هر کس از مقررات و قوانین رادیوئی و یا مشخصات و شرایط و خصوصیات مندرج در پروانه ایستگاه تخلف کند. 6- هر کس عمداً دفتر گزارش کار ایستگاه را بر خلاف ترتیب مقرر وزارت پست و تلگراف و تلفن تنظیم کند و یا تمام یا قسمتی از عملیات خود را‌ در دفتر ثبت ننماید. 7- هر کس پیام رادیوئی مربوط به اشخاص دیگر را دریافت نموده آنرا مورد استفاده قرار دهد. 8- هر کس با علامت شناسائی مربوط به دیگران خود و یا با ایستگاه خود را معرفی نماید. 9- هر کس پس از انقضاء مدت اعتبار پروانه یا گواهی‌ نامه بدون کسب اجازه مجدد بکار خود ادامه دهد.

ماده 12 - در صورتیکه اعمال مذکور در این قانون مشمول مجازاتهای شدیدتری در سایر قوانین باشد مجازات شدیدتر اجراء خواهد شد.

ماده 13 - آیین‌ نامه اجرایی مواد این قانون از طرف وزارت پست و تلگراف و تلفن تنظیم و پس از تصویب هیئت وزیران قابل اجرا است.

ماده 14 - دولت مأمور اجرای این قانون است.