ماده‌ 1 - اصطلاحات‌ به‌کاربرده‌ شده‌ در این‌ قانون‌ دارای‌ معانی‌ زیر می‌باشند: الف‌ - نشانه‌ جغرافیائی‌ نشانه‌ای‌ است‌ که‌ مبدأ کالائی‌ را به‌ قلمرو، منطقه‌ یا ناحیه‌ای‌ از کشور منتسب‌ می‌سازد، مشروط‌ بر این‌ که‌ کیفیت‌ و مرغوبیت‌،شهرت‌ یا سایر خصوصیات‌ کالا اساساً قابل‌ انتساب‌ به‌ مبدأ جغرافیائی‌ آن‌ باشد. ب‌ - کالا، یعنی‌ هرگونه‌ محصول‌ طبیعی‌ و کشاورزی‌ و یا فرآورده‌های‌ آن‌ یا صنایع‌ دستی‌ و یا تولیدات‌ صنعتی‌. ج‌ - کنوانسیون‌ پاریس‌، یعنی‌ مصوبه‌ مورخ‌ 1261 هجری‌ شمسی‌ (1883 میلادی‌) اتحادیه‌ عمومی‌ بین‌المللی‌ معروف‌ به‌ پاریس‌ برای‌ حمایت‌ از مالکیت‌ صنعتی‌ و تغییرات‌ بعدی‌ آن‌ که‌ به‌ تصویب‌ جمهوری‌ اسلامی‌ ایران‌ رسیده‌ است‌. د - تولیدکننده‌ یعنی‌ هر شخصی‌ که‌ به‌ تولید و فرآوری‌ محصولات‌ کشاورزی‌ دامی‌ و غذایی‌ یا ساخت‌ و تولید ابزار صنعتی‌ و مصنوعات‌ دستی‌ اشتغال‌ دارد یا از مواد طبیعی‌ به‌منظور تولید بهره‌برداری‌ می‌کند یا در تجارت‌ محصولات‌ مذکور فعالیت‌ می‌کند.