ماده 7(اصلاحی 1383/07/26)- چنانچه متصدی حمل و نقل قصد حمل مواد خطرناک را دارد که در طبقه بندی مواد خطرناک تحت طبقات 8،6،1و9 شناسایی گردیده اند مکلف است جهت هماهنگی وتعیین مسیر مجاز تردد از مبدأ به مقصد و با اولویت جاده های خارج از شهرها به سازمان راهداری و حمل و نقل جاده‌ای یا سازمانهای تابعه مراجعه و ضمن ارایه درخواست کتبی به همراه اظهارنامه صاحب کالا ، مجوز و مسیر عبور مواد خطرناک را دریافت نماید . تبصره (اصلاحی 1383/07/26)- سازمان راهداری و حمل و نقل جاده‌ای می تواند مجوز عبور و مسیر حمل و نقل بعضی از مواد خطرناک را به صورت مدت دار ارایه نماید .

ماده 8(اصلاحی 1383/07/26)- وسیله نقلیه حامل مواد خطرناک صرف نظر از وزن و حجم محموله فقط در ساعات روز مجاز به تردد در جاده های کشور خواهد بود و باید قبل از پایان روز در پارکینگ مناسب توقف و تا آغاز روز بعد از حرکت خودداری کند . در صورت لزوم سازمان راهداری و حمل و نقل جاده‌ای نقشه مسیری را که وسیله نقلیه حامل مواد خطرناک برای رسیدن به مقصد باید طی کند و توقفهای غیر اضطراری بین راه در آن پیش بینی شده است را در اختیار متصدیان حمل ونقل قرار خواهد داد و راننده مکلف است وسیله نقلیه را در مسیر تعیین شده هدایت کند . در نقشه مورد بحث سعی خواهد شد که وسیله نقلیه حتی المقدور از نقاط کم جمعیت و احیاناً جاده ای کمر بندی شهرها عبور داده شود و توقفهای بین راه دور از وسایل نقلیه دیگر و محلهای امن و خلوت انجام گیرد . تبصره (اصلاحی 1383/07/26)ـ دارندگان و‌سایل نقلیه حامل فرآو‌رده‌های نفتی موظفند حداکثر تا پایان اسفند ماه سال 1385 نسبت به نصب تجهیزات مربوط به کنترل لحظه‌ای سرعت مجاز، ساعت مجاز رانندگی و امثال آن اقدام نمایند. پس از آن تاریخ و‌سایل نقلیه حامل فرآو‌رده‌های نفتی تنها در صورت نصب تجهیزات یاد شده مجاز به تردد در شب می‌باشند.

ماده 9- پارک و توقف وسایل نقلیه حامل مواد و محصولات خطرناک در طول جاده ها فقط تحت شرایط زیر امکانپذیر است . الف – نصب گوه به تعداد حداقل 2 عدد و متناسب با تعداد چرخهای وسایل نقلیه حامل مواد و محصولات خطرناک در حین توقف الزامی است . ب - موتور وسیله حامل مواد و محصولا خطرناک باید در حین توقف خاموش باشد . ج – وسایل نقلیه حامل مواد و محصولات خطرناک نباید به هیچ عنوان نشت یا سرریز داشته باشند . چ – وسایل نقلیه حامل مواد و محصولات خطرناک باید در نقاط با شیب کم توقف کنند و از پارک و توقف وسیله نقلیه در سربالایی یا سرازیریهایی که توسط وزارت راه و ترابری با علایم مشخص شده اند ، خودداری نماید . ح – در مواقعی که راننده وسیله نقلیه حامل مواد خطرناک اضطراراً مجبور به توقف شود باید وسیله نقلیه را حتی المقدور منتهی الیه سمت راست جاده در محوطه باز دور از پلها و تونلها و تأسیسات رفاهی بین راه متوقف نماید . خ (اصلاحی 1383/07/26)– در توقف های بین راه وتوقفهای اضطراری باید راننده یا کمک راننده در وسیله نقلیه یا اطراف آن باقی مانده و از آن مراقبت نماید . علاوه بر این ضرورت در مواضع 10 متری ابتدا و انتهای وسیله نقلیه متوقف شده چراغهای 24 ولتی یا 12 و‌لتی زرد رنگ الکتریکی نصب شود که تأمین نیروی آنها مستقل از وسیله نقلیه صورت می گیرد .

ماده 10 – رانندگان وسایل نقلیه حامل مواد خطرناک در هنگام سوخت گیری باید موارد زیر را رعایت کنند : الف – سوخت گیری حتی الامکان در پمپهای دور از شهرها و مراکز جمعیتی صورت گیرد . ب - وسیله نقلیه دیگری در جلو یا عقب وسیله نقلیه حامل مواد خطرناک مشغول سوخت گیری یا در انتظار نوبت نباشد . ج - موتور وسیله نقلیه حامل مواد خطرناک باید در حین سوخت گیری خاموش باشد . د - راننده یا کمک راننده وسیله نقلیه نباید از آن دور شوند .

ماده 11- وسایل نقلیه حامل محمولات خطرناک نباید تحت هیچ شرایطی وسیله نقلیه دیگری را یدک کشی نموده یا توسط وسیله نقلیه دیگری یدک کشی شود .

ماده 12- حمل مسافر و سرنشین به استثنای راننده یا عوامل دیگری که با تشخیص متصدی حمل و نقل باید همراه محموله و وسیله نقلیه در عملیات حمل و نقل کالای خطرناک باشد، ممنوع است .

ماده 13- استعمال دخانیات یا استفاده از هر گونه وسیله روشنایی یا آتش زا در داخل وسیله نقلیه یا در فاصله 50 متری آن در حین انجام عملیات حمل و نقل مواد خطرناک ممنوع است.

ماده 14- چنانچه به هر دلیل در حین عملیات باراندازی یا بارگیری به ناچار باید در محوطه ای تعدادی وسیله نقلیه حامل مواد خطرناک متوقف شوند یا در توقفگاه مناسبی تعدادی از اینگونه وسایل نقلیه متوقف شده اند باید شعاع 20 متری را برای فاصله یکدیگر حفظ کنند .

ماده 15- در صورتی که پمپ تخلیه کالای خطرناک از نیروی موتور وسیله نقلیه انرژی خود را کسب نمی نماید باید در حین تخلیه ، موتور وسیله نقلیه خاموش باشد . تبصره 1 - چنانچه وسیله نقلیه ، حامل محموله خطرناکی ازطبقات 8،6 و 9 باشد و محل تخلیه و باراندازی در مکانی مسقف واقع شده باشد ، باید وسیله نقلیه مجهز به موتور پمپ تخلیه محموله باشد که منبع انرژی آن مستقل از موتور محرکه وسیله نقلیه است . تبصره 2- چنانچه وسیله نقلیه ، حامل محموله خطرناکی از طبقات 8،6،1 و9 بوده و محل تخلیه و باراندازی در مکانی مسقف واقع شده باشد باید در حین تخلیه موتور وسیله نقلیه خاموش باشد .

ماده 16- حمل مواد خطرناک در بارگیر و یدک مستقل و همچنین حمل مواد خطرناک طبقات 8،6،1 و9 در وسایل نقلیه مفصل دار ممنوع است .

ماده 17- محمولات خطرناک از طبقه 4 و ردیف 3-4 باید در بارگیریهای مسقف و مقاوم نسبت به نفوذ آب و رطوبت حمل شوند .

ماده 18(اصلاحی 1383/07/26)- چنانچه وسیله نقلیه حامل مواد خطرناک به دلیل نقص فنی ناچار به توقف طولانی ( بر اساس نظر صاحب کالا در چارچوب مقررات سازمان راهداری و حمل و نقل جاده‌ای ) در مسیر گردد ، راننده مکلف است متصدی حمل و نقل را از موضوع مطلع نماید و متصدی حمل و نقل نیز مکلف است به محض اطلاع وسیله نقلیه مناسبی را به همراه عوامل لازم برای باراندازی وسیله نقلیه معیوب و بارگیری وسیله نقلیه اعزامی به محل توقف خودرو اعزام نماید .

ماده 19- در صورت بروز سوانحی که منجر به پخش مواد در طبیعت می گردد ، متصدی حمل و نقل ، موظف است سریعاً مراتب را به سازمان های امدادی اطلاع دهد .

ماده 20 – متصدی حمل و نقل مکلف است قبل اعزام وسیله نقلیه جهت بارگیری و حمل محموله خطرناک برنامه زمان بندی سفر را در اختیار راننده قرار دهد و راننده نیز مکلف است برنامه تنظیمی از سوی متصدی حمل و نقل را به دقت رعایت نماید .

ماده 21 – مواد خطرناک از انواع زیر گروههای طبقه 1 باید در کامیون های بار بارگیر بسته یا دارای دربهای کناری (بغل بازشو) حمل شود .

ماده 22- حداکثر وزن محموله از طبقه 1 در زیر گروه 1-1 نباید از 1000 کیلوگرم و در زیرگروههای 2-1 و 3-1 نباید از 3000 کیلوگرم در هر بارگیر تجاوز نماید . تبصره- میزان حمل محمولات متعلق به نیروهای مسلح کشور در صورت ضرورت و با مسئولیت وزارت دفاع و پشتیبانی نیروهای مسلح از شمول این ماده مستثنی است .

ماده 23- متصدی حمل و نقل مکلف است مقررات مربوط به اسناد و مدارک حمل و نقل کالای خطرناک را طبق ضوابط مندرج در ضمیمه ‹‹ب›› رعایت نموده و بسته ها و جعبه های حامل مواد خطرناک نیز باید دارای برچسب ویژه ای باشند که مشخصات کالای خطرناک و شماره طبقه مربوط به آن مطابق پیوست یک ضمیمه ‹‹الف›› به دقت درآن منعکس شده باشد و روشهای بسته بندی مندرج در ضمیمه ‹‹ج›› در مورد آنها رعایت گردد.

ماده 24- چنانچه وسیله نقلیه ، حامل محموله ای از طبقه 1 بوده و مقرر است که محموله آن در باراندازهای مختلف تخلیه گردد، نحوه بارگیری باید به نحوی باشد که بدون جابه جا کردن سایر جعبه های حامل کالای خطرناک و به ترتیب محموله تخلیه و باراندازی شود .

ماده 25- چنانچه وسیله نقلیه ، حامل مواد خطرناک از طبقه 1 توسط مأمورین پلیس راه ملزم به توقف شود ، راننده وسیله نقلیه مکلف است در نقطه ای که پلیس راه مشخص نموده است ، توقف نماید .

ماده 26- در صورتی که کاروانی از وسایل نقلیه حامل مواد خطرناک به دنبال یکدیگر در حرکت باشند ، رانندگان مکلف به حفظ فاصله 80 متری از یکدیگر می باشند .

ماده 27- محموله هایی از نوع دی اکسید کربن و اکسید نیتروژن و گازهایی از طبقه 2 باید در وسایل نقلیه بدون مفصل و در تانکرهای ثابت که به نحو مناسبی به شاسی وسیله نقلیه محکم شده اند ، حمل گردند .

ماده 28- حمل گازهایی از طبقه 2 در مخازن کوچک و در بارگیریهای کانتینرهای ممنوع است .

ماده 29- حمل مایعات از طبقه 8 فقط توسط تانکرهای ثابت مجاز است و این گونه مواد نباید به صورت بشکه های مجزا روی بارگیری های کفی یا اطاقدار حمل شوند .