ماده 2 – کلیه وزارتخانه ها، سازمان ها، مؤسسات و شرکتهای دولتی و نهادهای عمومی و انقلابی موظفند در طراحی، تولید و احداث ساختمان ها و اماکن عمومی و معابر و وسایل خدماتی به نحوی عمل نمایند که امکان دسترسی و بهره مندی از آنها برای افراد دارای معلولیت همچون سایر افراد فراهم گردد.
مادههای قوانین
دسته: بهزیستی ، قانون: قانون حمایت از حقوق معلولان مصوب 1396/12/20
ماده 3 – به منظور نظارت و هماهنگی جهت مناسب سازی و همچنین نظارت بر اجرای ماده (2) این قانون، ستاد هماهنگی و پیگیری مناسب سازی کشور به شرح زیر تشکیل می گردد:
1 – وزیر کشور یا معاون ذی ربط (رئیس)
2 – رئیس سازمان (دبیر)
3 – معاون ذی ربط وزارت راه و شهرسازی
4 – معاون ذی ربط وزارت صنعت، معدن و تجارت
5 – معاون ذی ربط وزارت علوم، تحقیقات و فناوری
6 – معاون ذی ربط وزارت آموزش و پرورش
7 – معاون ذی ربط سازمان برنامه و بودجه
8 – معاون ذی ربط سازمان صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران (به عنوان عضو ناظر و بدون حق رأی)
9 – معاون ذی ربط بنیاد شهید و امور ایثارگران
10 – نماینده تشکلهای غیردولتی جانبازان (به عنوان عضو ناظر و بدون حق رأی)
11 – نماینده شبکه های ملی تشکلهای مردم نهاد معلولان (به عنوان عضو ناظر و بودن حق رأی)
12 – رئیس شورای عالی استانها (به عنوان عضو ناظر و بدون حق رأی)
13 – نماینده سایر دستگاههای دولتی حسب مورد بنا به دعوت رئیس ستاد
تبصره 1 – ستاد مکلف است بر امر مناسب سازی ساختمان ها و اماکن دولتی و عمومی دستگاههای مذکور در ماده (2) این قانون نظارت و گزارش های اقدامات آنها را درخواست نماید.
تبصره 2 – آیین نامه اجرایی این ماده ظرف مدت شش ماه از ابلاغ این قانون توسط سازمان و با مشارکت وزارتخانه های کشور و راه و شهرسازی و سازمان برنامه و بودجه کشور تهیه می شود و به تصویب هیأت وزیران می رسد.
ماده 4 – شهرداری ها مکلفند صدور پروانه احداث و بازسازی و پایان کار برای تمامی ساختمان ها و اماکن با کاربری عمومی از جمله مجتمع های مسکونی، تجاری، اداری، درمانی و آموزشی را به رعایت ضوابط و استانداردهای مصوب شورای عالی شهرسازی و معماری ایران و اصلاحات پس از آن در مورد دسترس پذیری افراد دارای معلولیت توسط مجری، مشروط کنند.
ماده 5 – وزارتخانه های راه و شهرسازی و کشور و شهرداری ها مکلفند حسب مورد نسبت به مناسب سازی و دسترس پذیری کلیه پایانه ها، ایستگاهها، تأسیسات سامانه ها و ناوگان حمل و نقل درون شهری و برون شهری، دسترس پذیری سامانه های حمل و نقل عمومی برای دسترسی منطبق با قوانین داخلی و استانداردهای بین المللی افراد دارای معلولیت اقدام کنند و امکان بهره مندی این افراد از ناوگان حمل و نقل زمینی، دریایی و هوایی را فراهم نمایند و کارکنان خود را جهت همیاری عملی و صحیح با مسافران دارای معلولیت، آموزش دهند.
