فصل دوم-کانون عالی هماهنگی شوراهای اسلامی کار سراسر کشور ماده 6 - کانونهای هماهنگی شوراهای اسلامی در صورتی که به حد نصاب کانون برسند می‌توانند نسبت به تشکیل کانون عالی هماهنگی شوراهای اسلامی کار سراسر کشور اقدام نمایند. *به موجب نامه شماره 10691 مورخ 72.8.10 دبیر هیأت دولت عبارت "(3).(1) مجموع کانونهای استان" بعد از عبارت "‌به حد نصاب" از قلم‌افتاده و کلمه "‌کانون" بعد از عبارت مذکور تحریر شده است.

ماده 7 - ارکان کانون عالی هماهنگی شوراهای اسلامی کار سراسر کشور عبارتند از: الف - مجمع عمومی ب - هیات مدیره د - بازرسان

ماده 8 - مجمع عمومی عالی ترین رکن کانون عالی هماهنگی شوراهای اسلامی کار سراسر کشور است که از اجتماع کلیه اعضای اصلی هیات مدیره کانونهای هماهنگی شوراهای اسلامی کار استانها تشکیل می‌شود. تبصره 1 - علاوه بر هیات مدیره مذکور در ماده فوق به ازای هر 15 شورای اسلامی کار یک نفر اعضای شوراها به انتخاب مجمع عمومی کانون استان در مجمع عمومی کانون سراسر کشور شرکت می نماید. در استانهایی که حد نصاب موضوع ماده (1) حاصل نشده و یا کانون تشکیل نشده باشد، تا ده شورا سه نفر و مازاد بر آن به ازای هر پانزده شورا یک نفر به انتخاب آنان جهت شرکت در مجمع عمومی کانون سراسری معرفی می‌شود. تبصره 2 - جلسات مجمع عمومی با حضور حداقل یک دوم (2/1) اعضا رسمیت می یابد و تصمیمات آن با نصف به علاوه یک آرای حاضرین معتبر خواهد بود.

ماده 9 - هیات مدیره کانون عالی هماهنگی شوراهای اسلامی کار سراسر کشور دارای 11 نفر عضو اصلی و 4 نفر عضو علی البدل می‌باشد که برای مدت 2 سال توسط مجمع عمومی از بین اعضای مجمع انتخاب می‌شوند و انتخاب مجدد آنان برای دوره های بعد بلامانع است.

ماده 10 - مجمع عمومی از بین اعضا دو نفر را به عنوان بازرس اصلی و یک نفر را به عنوان بازرس علی البدل برای مدت یک سال انتخاب می کند و انتخاب مجدد آنان برای دوره های بعد بلامانع است.

ماده 11 - وظایف و اختیارات کانون عالی هماهنگی شوراهای اسلامی کار سراسر کشور عبارت است از: الف - ایجاد ارتباط و هماهنگی بین کانونهای هماهنگی شوراهای اسلامی کار استانها و فعالیتهای آنها. ب - همکاری با دستگاههای اجرایی و مراجع ذی ربط به منظور حسن اجرای قوانین و مقررات کانونها. ج - بررسی و جمع بندی نظرات کانون هماهنگی شوراهای اسلامی کار استانها در خصوص مسایل و امور کار و کارگری و ارایه یپشنهادات و نظرات به وزارت کار و امور اجتماعی یا دستگاههای ذی ربط. د - انتخاب نمایندگان قانونی کارگران در مراجع و مجامع قانونی داخلی و بین المللی با توجه به قوانین و مقررات مربوط. ھ - کوشش در جهت استیفای حقوق صنفی و خواسته های مشروع و قانونی کارگران سراسر کشور از طریق مراجع ذی ربط. و - انعقاد پیمانهای دسته جمعی با سازمانهای کارفرمایی مشابه و همچینین همکاری متقابل با سایر سازمانها و راهنمایی اعضا در عقد قراردادها.