ماده46: کار کردن به تنهایی در چاه های معدنی برای بازسازی و تعمیر و نگهداری آنها ممنوع است.

ماده74: جام شاول (صندوقه بیل مکانیکی) در موقع کار هرگز نباید بالای سر افرادی که در محل کار می کنند چرخانده شود.

ماده130: در موارد ذیل استفاده از واگن ها ممنوع است: الف) در صورت عدم روغنکاری، سالم نبودن محور چرخ ها و یا وجود شکستگی در چرخ ها. ب) در صورت سالم نبودن زنجیر و قلاب و دیگر اجزایی که مربوط به اتصال واگن ها می باشند. ج) در صورت ناقص بودن سپرهای طرفین واگن و یا ترمز (در واگن های ترمزدار). د) در صورت وجود نقص در سیستم تخلیه واگن ها.

ماده286: ورود اشخاص غیرمجاز به انبار ممنوع است.

ماده379: بادبزن های موضعی باید به طریقی نصب شوند که هوای تازه را به جبهه کار برسانند. ظرفیت هوادهی بادبزن محلی نباید از 70 درصد هوایی که از طریق تهویه عمومی معدن به محل نصب آن می رسد، بیشتر باشد. هرگاه چند بادبزن محلی به صورت موازی در یک محل نصب شده باشند، جمع هوادهی مجموع بادبزن ها باید حداکثر 70 درصد مقدار هوایی باشد که از طریق تهویه عمومی به محل نصب بادبزن ها می رسد.

ماده47: هنگام حفر چاه معدنی، استفاده از سپر محافظ (سکو) در فاصله ای کمتر از 3 متر از جبهه کار الزامی است. این سکو باید علاوه بر کابل فلزی (سیم بکسل) تعلیق به کمک جک های مکانیکی افقی به دیواره چاه تثبیت شود. تبصره: در سنگ های ریزشی این فاصله نباید از 2 متر تجاوز کند.

ماده75: جام شاول نباید از بالای اطاق راننده کامیون و کابل های انتقال برق حرکت داده شود.

ماده131: مراکز بارگیری در تونل ها باید طوری طراحی شوند که جای کافی برای عبور و مرور افراد باقی بماند و شروع حرکت قطار و یا واگن باید توسط علائم هشداردهنده شنیداری و دیداری اعلام گردد.

ماده287: آتشبار باید مواد منفجره و چاشنی پیش بینی شده مصرف روزانه را با تسلیم رسید فقط در مقابل در انبار دریافت نماید. ورود وی و سایر افراد به استثناء متصدی انبار به انبارهای مواد منفجره ممنوع است.

ماده380: حداکثر فاصله دهانه لوله تهویه تا جبهه کار باید در معادن فاقد گاز 12 متر و در معادن گازدار 8 متر باشد.

ماده48: هنگام حفر چاه معدنی از زیر سکوی کار تا جبهه کار می توان از نردبان طنابی استفاده کرد مشروط بر آن که طول آن از 3 متر کمتر باشد.

ماده76: در مکان هایی که خطراتی نظیر ریزشی بودن دیواره و برق گرفتگی وجود دارد باید از راهنما برای هدایت اپراتور ماشین بارگیر استفاده شود.

ماده132: دریچه خروجی بونکرها به جز هنگام بارگیری باید بسته باشد.

ماده288: باز کردن صندوق محتوی مواد منفجره باید حداقل در فاصله 50 متری از انبار و با وسایل مخصوص انجام شود.

ماده381: ایستگاه های اندازه گیری مقدار هوا باید در مناطق اصلی ورودی و خروجی هوا و در قسمت هایی که مسیر آن مستقیم و کیفیت نگهداری آن مناسب است ایجاد شود . همچنین باید تابلوهایی شامل اطلاعات: (تاریخ و ساعت اندازه گیری، سطح مقطع عرضی گذر هوا، مقدار واقعی و محاسبه ای هوا و سرعت جریان هوا) در آن مناطق نصب شود. ج) مقررات ویژه تهویه معادن زغال سنگ (معادن گازدار و گرد زغالدار)

ماده77: چرخ های ماشین آلات بارگیری و باربری باید هنگام توقف برای جلوگیری از حرکات ناخواسته مهار شوند.

ماده133: ورودی محل های واگن برگردان باید توسط مانع ایمن شود تا از ورود دیگر قطارها به محل و خطر برخورد با آن جلوگیری شود.

ماده289: مواد منـفجره باید بعد از اتمام عملیات چالزنی برای خرج گذاری به سر چال های حفاری شده آورده شوند.

ماده382: در تمامی معادن زغال سنگ علاوه بر لازم الاجرابودن کلیه مقررات تهویه؛ اجرای مقررات ویژه تهویه معادن زغال سنگ ضروری است.

ماده78: شرایط ساخت، نصب، نگه داری و بهر ه برداری مخازن سوخت و مواد سریع اشتعال و همچنین فاصله آنها با توقفگاه ماشین آلات معدنی باید مطابق آیین نامه حفاظتی مواد خطرناک و مواد قابل اشتعال و مواد قابل انفجار مصوب شورای عالی حفاظت فنی رعایت شود.

ماده134: در تونل های معادن گازدار که از نظر گاز خیزی جزء طبقه 3 یا بالاتر از آن می باشند باید فقط از لوکوموتیوهای مجاز برایمعادن گازدار استفاده شوند.

ماده290: حداقل محل چال زدن تا محل قرار گرفتن مواد منفجره نباید کمتر از 100 متر باشد.

ماده383: حد مجاز گاز زغال در قسمت های مختلف معدن باید به شرح ذیل باشد: الف) در مسیر هوای برگشتی از هر جبهه کار کمتر از 1 درصد. ب) در مسیر هوای خروجی از شبکه معدن کمتر از 75/0 درصد. ج) در مسیر هوای تازه برای تهویه هر جبهه کار کمتر از 5/0 درصد. د) در محل های تعمیراتی، متروکه و ریزشی و در مدت کوتاه کمتر از 2 درصد. ه) میزان گاز زغال در هیچ زمان و هیچ قسمتی از معدن نباید بیش از 5/2 درصد باشد.

ماده79: جام، چنگک یا بیل ماشین آلات بارگیری معادن سطحی در هنگام توقف کار باید پایین آورده شده و روی زمین قرار گیرد و رها کردن آن به حالت آویزان و معلق ممنوع است. ج) ماشین آلات حفاری

ماده135: قطار نباید از نقطه ترمز تا توقف کامل بیش از 40 متر را طی نماید.

ج) حمل و نقل مواد منفجره ماده291: حمل و نقل مواد منفجره به معدن باید طبق آیین نامه ارایه شده از سوی سازمان ذیصلاح انجام شود.

ماده384: نصب سیستم مانیتورینگ هوای معدن و سنجش خودکار گاز زغال در لایه های زغال سنگ طبقه سه و چهار الزامی است.

ماده80: نکات زیر باید به هنگام کار با دستگاه های چال زنی رعایت شود: الف) در صورت تاخوردگی شیلنگ نباید دستگاه را روشن کرد. ب) برای چال زنی با دستگاه های الکتریکی از دستکش عایق الکتریسیته مناسب استفاده شود. ج) دستگاه چال ز نی در هنگام کار در لبه پله های معدنی یا پرتگاه ها نباید در فاصله کمتر از 3 متری از لبه پله مستقر شود. د) دستگاه چال زنی باید در هنگام حفاری در محل هموار مستقر گردد و جک های تعادل دستگاه در وضعیت فعال قرار گیرند (در صورت دارا بودن) و چنانچه در محل حفاری احتمال ناپایداری وجود دارد باید با استفاده از کابل فولادی(سیم بکسل) مناسب نسبت به اتصال دستگاه حفاری به تکیه گاه ایمن اقدام شود. هـ) چال زنی باید با تزریق آب یا آب پاشی یا با استفاده از دستگاه غبارگیر انجام شود به طوری که میزان غبار تولید شده از حد مجاز کمتر باشد.

ماده136: لوکوموتیو در هنگام حرکت باید در ابتدای قطار واگن ها قرار گیرد. قرار گرفتن لوکوموتیو در انتهای قطار واگن ها فقط در مواقع مانور و جابجا کردن واگن ها در سر دو راهی ها و هنگام تخلیه بار مجاز است.

ماده292: حمل مواد منفجره به مقدار مورد احتیاج باید در کیسه برزنتی یا جعبه مخصوصی که بدین منظور ساخته شده صورت گیرد. کیسه ها یا جعبه ها باید دارای بست و قفل بوده و کلید آن در اختیار آتشبار باشد. حداکثر ظرفیت هر کیسه 15 کیلوگرم و حداکثر ظـرفیت هر صندوق 25 کیلوگرم است. حمل بیش از یک کیسه یا یک صندوق به وسیله یک نفر ممنوع است.

ماده385: حسگرهای تشخیص گاز زغال باید در نزدیکی سینه کارها و در تاج تونل ها و هر چه نزدیکتر به سقف نصب شوند.

ماده81: راستای محور طولی دستگاه چال زنی هنگام عملیات حفاری در لبه پله های معدنی یا پرتگاه ها باید عمود بر امتداد لبه پله یا پرتگاه باشد.

ماده137: استفاده از لوکوموتیو در موارد ذیل ممنوع است: الف) نقص در سپرهای جلو و عقب و یا عدم وجود آنها. ب) ناقص بودن زنجیر و قلاب و یا سایر وسایل اتصال. ج) عیب در ترمزها. د) نقص در سیستم اطفای حریق. ه) خرابی و یا عدم نور کافی چراغ لوکوموتیو. و) خرابی دستگاه علائم هشداردهنده شنیداری و دیداری. ز) مشاهده نقص در وسایل ضد انفجار لوکوموتیو (در تونل های خطرناک از نظر وجود گاز). ح) عدم وجود جک همراه لوکوموتیو. ط) سایر موارد بنا به تشخیص مسئول ایمنی یا مسئول فنی معدن.

ماده293: مواد منفجره پودری یا مایع باید توسط وسایل نقلیه مخصوص حمل شود.

ماده386: مسئولین پیشروی و استخراج در همه معادن زغال سنگ باید مجهز به دستگاه گازسنج باشند و میزان گاز زغال را در شروع و پایان نوبت کاری اندازه گیری نموده و به سرپرست معدن گزارش نمایند.

ماده82: چال زنی در ته چال ها (باقیمانده چال های آتشباری شده) ممنوع است.

ماده138: پایین پریدن از قطار و واگذاری رانندگی لوکوموتیو در حال حرکت به دیگری ممنوع است.

ماده294: قرار دادن چاشنی همراه با ماده منفجره اصلی در یک کیسه یا یک صندوق یا یک وسیله نقلیه ممنوع است.

ماده387: دستگاه های استخراج مکانیزه زغال سنگ باید مجهز به حسگرهای تشخیص گاز زغال بطور پیوسته باشند و در صورت افزایش گاز زغال، بیش از 25/1 درصد آن را به طور خودکار خاموش کنند.

ماده83: در زمان کار مته حفاری نباید هیچ فردی بر روی دکل ماشین حضور داشته باشد. د) ماشین آلات حفاری مکانیزه زغال سنگ