ماده 2 – خدمت پزشک یکمی دارای 9 پایه و خدمت پزشک دومی و پزشک یاری دارای 6 پایه است. مدت خدمت در هر یک از پایه‌های 9 گانه‌ پزشک یکمی برای ترفیع بمقام بالاتر از پایه یکم تا پنجم دو سال و از ششم ببالا 3 سال خواهد بود و مدت خدمت در هر یک از پایه‌های شش‌گانه‌ پزشک دومی و پزشک یاری 3 سال خواهد بود و بدون طی پایه مادون بپایه مافوق نمی‌توان ارتقاء یافت و ارتقاء بپایه بالاتر منوط به لیاقت و حسن‌خدمت طبق آیین‌ نامه مخصوصی خواهد بود که وزارت کشور تهیه و به تصویب وزیران خواهد رسید. تبصره 1 – مشمولین این قانون که بنقاط بد آب و هوا مأمور می‌شوند در صورتی که اقامتگاه دائمی آنها در آن نقطه نباشد علاوه بر فوق‌العاده‌هائی ‌که بآن‌ها تعلق می‌گیرد دوازده ماه خدمت آنها هنگام ترفیع 18 ماه محسوب خواهد شد. تبصره 2 – پزشکانی که بعد از گرفتن دانشنامه دکترا تحصیلات تخصصی نموده‌اند در صورتی که برای آن فنون تخصصی استخدام شوند در‌ رتبه‌های یک و دو و سه پزشکی یک سال و از رتبه چهارم ببالا مطابق همین قانون باید دورة خدمت را طی نمایند طرز تشخیص تخصصی بموجب‌ آیین‌ نامه مخصوصی است که به تصویب شورای عالی فرهنگ می‌رسد.

‌ماده 3- [اصلاحی ۱۳۳۵/۱۱/۱۶] از اول مهر ماه 1335 میزان حقوق رتبه یک پزشک یکمی (‌جمع حقوق ثابت و کمک قانونی) 6800 ریال و میزان حقوق رتبه یک پزشک‌ دومی 4000 ریال و میزان حقوق پایه یک پزشکیاری 3000 ریال است حقوق هر یک از پایه‌های بعد معادل است با حقوق پایه قبل باضافه خمس پایه‌ یک همان دسته. ‌تبصره 1- [الحاقی ۱۳۳۵/۱۱/۱۶] پزشکانی که صرفاً بامور بهداشتی و جلوگیری از بیماریها اشتغال دارند تا زمانی که در این قسمت انجام وظیفه مینمایند ده درصد حقوق ‌پایه خود را بعنوان فوق‌العاده بهداشتی دریافت خواهند داشت. ‌تبصره 2- [الحاقی ۱۳۳۵/۱۱/۱۶] مابه‌التفاوت اشل‌های فوق در سال اول بالتمام از محل اعتبار عمرانی کشور تأمین و در سال دوم 75 درصد آن از محل اعتبار عمرانی و 25‌ درصد دیگر در بودجه کل کشور تأمین و در سال سوم 50 درصد آن از محل اعتبار عمرانی و 50 درصد دیگر در بودجه کل کشور منظور و در سال چهارم 25 درصد از محل اعتبار عمرانی و 75 درصد بقیه در بودجه کل کشور منظور و از سال پنجم ببعد تمام آن در بودجه کل کشور منظور خواهد شد. ‌تبصره 3- [الحاقی ۱۳۳۵/۱۱/۱۶] وزارتخانه‌ها و مؤسسات دولتی و شهرداری موقعی میتوانند از مزایای این قانون برای مشمولین این قانون استفاده نمایند که اعتبار‌ مابه‌التفاوت را جزء اعتبار برنامه‌های عمرانی مربوط بخود پیش‌بینی نموده و یا آنکه در بودجه‌های عادی خود اعتبار لازم را پیش‌ بینی و پادار نمایند. ‌تبصره 4- [الحاقی ۱۳۳۵/۱۱/۱۶] وزارت بهداری مکلف است که تأمین احتیاجات پزشکی بخشها را بر شهرستانها مقدم بدارد. ‌تبصره 5- [الحاقی ۱۳۳۵/۱۱/۱۶] مشمولین این قانون حق دریافت وجهی علاوه از حقوق و مزایای قانونی بهیچ عنوان از صندوق دولت و بنگاهها و شرکتها و مؤسساتی که ‌قسمتی از سرمایه آن متعلق بدولت است ندارند. ‌تبصره 6- [الحاقی ۱۳۳۵/۱۱/۱۶] از تاریخ تصویب این قانون کسانی که با استفاده از قانون استخدام پزشکان وارد خدمت میشوند باید چهار سال اولیه خدمت را در خارج از‌ مرکز انجام وظیفه نمایند، خدمت در شمیران و شهرستانهای کرج و ورامین و شهر ری خدمت خارج از مرکز محسوب نمیشود. دستیاران دانشگاه پس از انجام خدمت دستیاری در صورت انتقال به وزارتخانه‌ها و مؤسسات دولتی و شهرداری باید بلافاصله چهار سال خدمت خارج‌ از مرکز را انجام دهند. ‌تبصره 7- [الحاقی ۱۳۳۵/۱۱/۱۶] پزشکانی که با رتبه اداری یا بطور پیمانی یا حکمی بخدمات پزشکی اشتغال داشته‌اند میتوانند از تاریخ تصویب این قانون تا شش ماه‌ طبق مقررات ماده 6 قانون خدمتگزاری پزشکان رتبه پزشکی دارا شوند مشروط باینکه پس از تبدیل رتبه بلافاصله چهار سال خدمت خارج از مرکز‌ را انجام دهند. ‌تبصره 8- [الحاقی ۱۳۳۵/۱۱/۱۶] پزشکان و دندان پزشکان و داروسازان بازنشسته دیپلمه که سن آنها زیاده بر شصت سال نباشد و به تشخیص وزارت بهداری قادر بانجام ‌وظیفه و صالح شناخته شوند به شرطی که چهار سال در شهرستانها خدمت نمایند بخدمت دعوت و از مزایای این قانون استفاده خواهند نمود. تبصره 9- [الحاقی ۱۳۳۵/۱۱/۱۶] از تاریخ تصویب این قانون کلیه قوانین و مقرراتی که مغایر با این قانون باشد لغو میشود.

ماده 4 – پس از تصویب این قانون پزشکانی که می‌خواهند بهر اسم و رسم تازه وارد یکی از خدمات دولت شوند باید اقلاً مدت دو سال در‌ کشور ایران خارج از مرکز مشاغل طبی انجام دهند. تبصره- [الحاقی ۱۳۲۵/۱۱/۱۶] دندانسازان- ماماها- پزشکیاران و صاحبان سایر مشاغل طبی نیز مشمول ماده فوق بوده و طبق آن بایستی نسبت به آنها رفتار شود.

ماده 5 – ساعت های خدمت پزشکان اداری مشمول این قانون و طرز جرائم غیبت آنها تابع مقررات راجع بسایر خدمت گزاران کشوری خواهد بود‌ ولی ساعت های خدمت پزشکانی که متصدی کارهای فنی می‌شوند طبق آیین‌ نامه مخصوصی خواهد بود که اداره کل بهداری با نظر وزارت کشور تهیه‌ خواهد نمود.

ماده 6 – پس از تصویب این قانون برای هر یک از پزشکانی که مشغول خدمت بوده و هستند اعم از رسمی و قراردادی و مشمولین سایر قوانین‌ استخدامی و قانون اعزام محصلین بخارجه ممکن است با پایه پزشکی تعیین شود. ‌برای تعیین پایه اشخاص مزبور نصف مدت خدمت آنها با رعایت ماده دوم این قانون مأخذ قرار داده می‌شود ولکن تمام مدت خدمت آنها جزو مدت‌ دوره خدمت محسوب می‌گردد. ‌پزشکانی که حقوق آنها کمتر از پایه پزشکی است که بدین ترتیب برای آنها معین شده است در هر موقع که اعتبار موجود باشد حقوق پایه آنها ترمیم‌ می‌شود.