فصل نهم - ازدواج با اتباع خارجی (180 تا 188) عدم اخذ و ارسال شناسنامه و گذرنامه بانوان ایرانی و مردان خارجی موقع ثبت واقعه ازدواج آنها بند 180- مقتضی است به کلیه دفاتر ازدواج تابعه ابلاغ نمایید تا اطلاع بعدی از اخذ و ارسال شناسنامه و گذرنامه ایرانی بانوان ایرانی که با مردان خارجی ازدواج می نمایند صرفنظر و پس از انجام تشریفات مربوطه به ثبت ازدواج نسبت به استرداد مدارک شناسایی اینگونه متقاضیان اقدام لازم معمول و فقط نسبت به ارسال خلاصه واقعی ازدواج تنظیمی آنان به ضمیمه پروانه ازدواج به شهربانی کشور (اداره اقامت بیگانگان) در مرکز و به شهربانی های محل در شهرستان ها اقدام مقتضی به عمل آورند بدیهی است مورد مذکور شامل حال بانوان خارجی که با مردان ایرانی ازدواج می نمایند به استناد بند 6 از ماده 976 قانون مدنی کتاب تابعیت به تابعیت دولت ایران مفتخر می‌شوند نبوده و روش کنونی مبنی بر اخذ و ارسال مدارک شناسایی بانوان خارجی پس از ثبت ازدواج کماکان به قوت خود باقی است. بخشنامه شماره 13921 /2 - 1354/11/22 اصلاح شده. پروانه اقامت بند 181 - در مواردی که یکی از زوجین تبعه بیگانه است بایستی علاوه بر گذرنامه پروانه اقامت معتبر از شهربانی در دست داشته باشد و مهر اقامت سه ماه یا بیشتر که در گذرنامه این قبیل اشخاص زده می‌شود نمی‌تواند پروانه اقامت برای ازدواج محسوب گردد. (بند 229 مجموعه بخشنامه های تا آخر سال 1349). تشریفات بعد از ثبت ازدواج زنان خارجی با ایرانیان بند 182- پس از ثبت ازدواج نسوان خارجی با اتباع ایرانی گذرنامه خارجی و جواز اقامت نسوان خارجی را که به عقد ازدواج اتباع ایران درآمده اند اخذ و به ضمیمه اعلامیه حاکی از مراتب ذیل: 1 - تاریخ وقوع ازدواج با قید شماره و تاریخ محلّ صدور عقدنامه. 2 - اسم و نام خانوادگی زوجه قبل از ازدواج با اسم پدر و شماره و تاریخ و محل صدور گذرنامه و جواز اقامت او. 3 - تابعیت زوجه قبل از ازدواج. 4 - اسم و نام خانوادگی و اسم پدر زوج و تاریخ و شماره و محل صدور شناسنامه او. 5 - محل سکونت زوجین. به وسیله ثبت محل به اداره کل شهربانی در مرکز و شهربانی های مربوطه در ولایات ارسال دارند تا موافق مقررات اقدام نمایند. (بند 414 مجموعه بخشنامه های تا آخر سال 1349). اسناد تنظیم شده در خارج لزوم رویت جواز اقامت بند 183 - هرگاه یکی از زوجین بیگانه باشد پیش از دیدن جواز اقامت نباید عقد واقع شود. کسی که جواز اقامت ندارد به اداره ثبت اطّلاع دهید تا وسیله شهربانی برای رسیدگی به علّت نداشتن جواز اقدام شود. مُهر اقامت سه ماهه یا بیشتر که در گذرنامه زده می‌شود نمی‌تواند پروانه اقامت برای ازدواج محسوب گردد. -(بند 406 مجموعه بخشنامه های ثبتی تا آخر سال 1349) تشریفات ثبت ازدواج مرد غیرایرانی با زن ایرانی بند 184 - با توجّه به ماده 1060 قانون مدنی و آیین‌ نامه زناشویی بانوان ایرانی با اتباع بیگانه و مقررات ماده 17 قانون ازدواج با بانوان ایرانی بدون کسب اجازه از وزارت کشور مبادرت به ثبت ازدواج ننمایید و شماره و تاریخ اجازه نامه را در ستون ملاحظات دفتر ازدواج قید کرده و از درج موضوع عقد در گذرنامه خودداری نمایید. -(بند 411 مجموعه بخشنامه های ثبتی تا آخر سال 1349) تشریفات بعد از ثبت ازدواج زنان ایرانی با اتباع خارجه بند 185 - در مورد ازدواج زنان ایرانی با بیگانگان پس از رعایت مقررات ماده 17 قانون ازدواج و وقوع عقد و ثبت در دفتر ازدواج باید اعلامیه حاکی از مراتب ذیل: 1 - اسم و نام خانوادگی؛ 2 - تابعیت زوج؛ 3 - نمره گذرنامه زوج و محل صدور آن؛ 4 - نمره جواز اقامت و اظهارنامه زوج و محل صدور آن (اظهارنامه اتباع خارجه در صفحه اول جواز اقامت آنها مندرج است)؛ 5 - نمره و محل صدور اجازه نامه ازدواج که طبق ماده 17 قانون به عمل آمده؛ 6 - جایگاه زوج و زوجه؛ 7 - نمره ورقه هویّت زوج و محل صدور آن؛ به وسیله ثبت محل به شهربانی محل ارسال دارند تا شهربانی مطابق مقررات اقدام و مراتب را به دفتر ثبت احوال اطّلاع دهد. (بند 415 مجموعه بخشنامه های ثبتی تا آخر سال 1349) مقررات ثبت ازدواج کارکنان وزارت امور خارجه و نیروهای مسلّح با بانوان خارجی بند 186 (منسوخ 1400/12/02)- سردفتران ازدواج بایستی از ثبت واقعه ازدواج کارمندان وزارت امور خارجه با زنان بیگانه خودداری و نسبت به ثبت واقعه ازدواج افسران و کارمندان نیروهای مسلّح کسب مجوز نمایند. -(بند 412 مجموعه بخشنامه های ثبتی تا آخر سال 1349) ثبت ازدواج اتباع ایتالیا بند 187 (منسوخ 1400/12/02)- در صورت ثبت ازدواج اتباع ایتالیا با اتباع دولت ایران، یک برگ رونوشت از سند ازدواج با سایر مدارک به اداره اقامت بیگانگان در شهربانی کل کشور ارسال دارند. (بند 416 مجموعه بخشنامه های ثبتی تا آخر سال 1349) احراز مجرّد بودن زن خارجی بند 188 - در مورد ازدواج زنان غیر ایرانی با ایرانی باید مجرّد بودن زن احراز شود. -(بند 407 مجموعه بخشنامه های ثبتی تا آخر سال 1349)