ماده 1 - دادگاههای نظامی به جرایم مربوط به وظائف خاص نظامی و انتظامی کلیه افراد زیر که در این قانون به اختصار ( (نظامی)) خوانده می شوند رسیدگی می کنند: الف - کارکنان ستاد کل نیروهای مسلح جمهوری اسلامی ایران و سازمانهای وابسته. ب - کارکنان ارتش جمهوری اسلامی ایران و سازمانهای وابسته. ج - کارکنان سپاه پاسداران انقلاب اسلامی ایران و سازمانهای وابسته واعضای بسیج سپاه پاسداران انقلاب اسلامی. د - کارکنان وزارت دفاع و پشتیبانی نیروهای مسلح و سازمانهای وابسته. ه - کارکنان مشمول قانون نیروی انتظامی جمهوری اسلامی ایران - مصوب 27/4/1369. و - کارکنان وظیفه از تاریخ شروع خدمت تا پایان آن. ز - محصلان - موضوع قوانین استخدامی نیروهای مسلح - مراکز آموزش نظامی و انتظامی در داخل و خارج کشور و نیز مراکز آموزش وزارت دفاع و پشتیبانی نیروهای مسلح. ح - کسانی که به طور موقت در خدمت نیروهای مسلح جمهوری اسلامی ایران هستند و طبق قوانین استخدامی نیروهای مسلح در مدت مزبور اعضای نیروهای مسلح محسوب می شوند. تبصره 1 - جرایم نظامی و انتظامی کارکنان مذکور که در سازمانهای دیگر خدمت می کنند، در دادگاههای نظامی رسیدگی می شود. تبصره 2 - رهایی از خدمت مانع رسیدگی به جرایم زمان اشتغال نمی شود.

ماده 2 - دادگاه نظامی مکلف است در مواردی که مجازات جرمی در این قانون ذکر شده است، به استناد این قانون حکم صادر نماید. اعمال تخفیف و تبدیل نیز به موجب همین قانون خواهد بود. مگر آنکه شمول اعمال و تخفیف و تبدیل در سایر قوانین به دادگاه نظامی تصریح شود. تبصره - در مواردی که مجازات جرمی در این قانون ذکر نشده باشد. چنانچه رسیدگی به آن جرم در صلاحیت دادگاه نظامی باشد، دادگاه نظامی طبق قانون مربوط به آن جرم، تعیین کیفر می نماید و اعمال تخفیف و تبدیل نیز به موجب همان قانون خواهدبود.

ماده 3 - در کلیه مواردی که حداکثر مجازات حبس در این قانون «‌تا دو سال» است‌دادگاه می‌تواند در صورت وجود جهات مخففه مجازات حبس را تا یک سوم حداقل‌مجازات قانونی جرم تخفیف داده و یا به یکی از مجازاتهای ذیل متناسب با مجازات‌اصلی تبدیل نماید: الف (اصلاحی جزای نقدی 1403/03/30)- در مورد کارکنان پایور: 1 - کسر حقوق و مزایا به میزان یک چهارم از شش ماه تا یک سال. 2 - جزای نقدی از ‌50,000,000 تا 330,000,000 ریال 3 - محرومیت از ترفیع از سه ماه تا یک سال. 4 - انفصال موقت از خدمت از سه ماه تا شش ماه. 5 - منع اشتغال به خدمت در یک نقطه یا نقاط معین از شش ماه تا یک سال. ب (اصلاحی جزای نقدی 1403/03/30)- در مورد کارکنان وظیفه: 1 - اضافه خدمت از دو ماه تا چهار ماه. 2 - جزای نقدی از 33,000,000 تا 215,000,000 ریال. 3 - منع اشتغال به خدمت در یک نقطه یا نقاط معین حداقل به مدت شش ماه و‌حداکثر تا پایان خدمت وظیفه و در صورتی که باقیمانده خدمت دوره ضرورت کمتر از‌شش ماه باشد دادگاه می‌تواند مدت باقیمانده را مورد حکم قرار دهد. تبصره 1 - در صورت محکومیت به منع اشتغال به خدمت در یک نقطه یا نقاط ‌معین، تعیین محل خدمت جدید به عهده یگان یا سازمان مربوط می‌باشد. تبصره 2 - در کلیه جرائمی که مجازات قانونی حبس تا سه ماه می‌باشد، قاضی ‌مکلف به تبدیل مجازات حبس به جزای نقدی می‌باشد.

ماده 4 - در کلیه مواردی که حداکثر مجازات حبس در این قانون «‌بیش از دو سال تا ‌پنج سال» است دادگاه می‌تواند در صورت وجود جهات مخففه، مجازات حبس را تا یک‌ سوم حداقل مجازات قانونی جرم تخفیف دهد و یا به یکی از مجازاتهای ذیل متناسب با‌ مجازات اصلی تبدیل نماید: الف (اصلاحی جزای نقدی 1403/03/30)- در مورد کارکنان پایور: 1 - جزای نقدی از 200,000,000 تا 825,000,000 ریال 2 - محرومیت از ترفیع از شش ماه تا دو سال. 3 - تنزیل یک درجه و یا رتبه. 4 - انفصال موقت از شش ماه تا یک سال. ب (اصلاحی جزای نقدی 1403/03/30)- در مورد کارکنان وظیفه: 1 - جزای نقدی از 100,000,000 تا 500,000,000 ریال 2 - اضافه خدمت از سه ماه تا شش ماه.

ماده 5 -در تمام مواردی که حداکثر مجازات حبس در این قانون «‌بیش از پنج سال» ‌است دادگاه می‌تواند در صورت وجود جهات مخففه، مجازات حبس را تا یک سوم ‌حداقل مجازات قانونی جرم تخفیف و یا به یکی از مجازاتهای ذیل متناسب با مجازات‌اصلی تبدیل نماید: الف (اصلاحی جزای نقدی 1403/03/30)- در مورد کارکنان پایور: 1 - جزای نقدی از 500,000,000 تا 1,485,000,000 ریال 2 - محرومیت از ترفیع از دو سال تا چهار سال. 3 - تنزیل یک تا دو درجه و یا رتبه. 4 - انفصال موقت به مدت یک سال. ب (اصلاحی جزای نقدی 1403/03/30)- در مورد کارکنان وظیفه: 1 - جزای نقدی از 400,000,000 تا 825,000,000 ریال 2 - اضافه خدمت از شش ماه تا یک سال.

ماده 6 - در هر مورد که کارکنان وظیفه به اضافه خدمت محکوم می شوند، کلیه مقررات مربوط به خدمت از جمله مقررات کیفری و انضباطی نیروهای مسلح در زمان تحمل اضافه خدمت درباره آنان جاری است.

ماده 7 (اصلاحی 1399/11/08)- در مواردی که در این قانون، مجازاتهای دیگری غیر از حبس به عنوان ‌مجازات اصلی پیش بینی شده در صورت وجود جهات مخففه، به شرح زیر قابل تبدیل و‌ تخفیف می‌باشد: ‌الف - مجازات اخراج از خدمت یا انفصال دائم از خدمت و یا خدمات دولتی به‌تنزیل دو درجه و یا رتبه. ب - مجازات تنزیل دو درجه یا رتبه به تنزیل یک درجه یا رتبه. ج - مجازات تنزیل یک درجه یا رتبه به شش ماه تا دو سال محرومیت از ترفیع. ‌د - مجازات جزای نقدی یا انفصال موقت یا محرومیت از ترفیع یا اضافه خدمت تا‌نصف حداقل مجازات قانونی آن. ‌ه (اصلاحی جزای نقدی 1403/03/30)- مجازات شلاق تعزیری به 33,000,000 تا 100,000,000 ریال جزای نقدی.

ماده 8 - در مواردی که تخفیفهای مقرر در مواد (3)، (4) و (5) این قانون در خصوص مجازات حبس اعمال می شود، دادگاه نمی تواند آن را به استناد ماده (7) این قانون مجدداً تخفیف دهد.

ماده 9 - جهات مخففه مندرج در این قانون همان جهات مخففه مندرج در ماده (22) قانون مجازات اسلامی مصوب 7/9/1370 است.

ماده 10 - ملاک تعیین صلاحیت دادگاههای نظامی، مجازات اصلی جرم است و توأم بودن حبس با مجازاتهای دیگر و همچنین تبدیلی تأثیری در صلاحیت ندارد.

ماده 11 - دادگاههای نظامی می توانند با رعایت مقررات زندان باز و نیمه باز به درخواست محکوم علیه و پیشنهاد دادستان، مدت حبس وی را که بیش از یک سال نباشد به حبس با خدمات تبدیل نمایند، در این صورت محکومان مذکور به یگان مربوط یا مراکزی که نیروهای مسلح برای خدمت تعیین می کنند معرفی شده و پس از پایان خدمت روزانه در بازداشتگاه یگان یا مرکزی که تعیین شده نگهداری می شوند. تبصره 1 - مقررات اجرایی حبس با خدمت، نحوه هماهنگی با فرمانده مربوط و وضعیت خدمتی این گونه افراد به موجب دستورالعملی خواهد بود که ظرف مدت سه ماه پس از تصویب این قانون توسط سازمان قضابی نیروهای مسلح با همکاری ستاد کل نیروهای مسلح تهیه و به تصویب رئیس قوه قضائیه خواهد رسید.

ماده 12 - اعضای ثابت نیروهای مسلح که به موجب احکام قطعی دادگاهها در جرایم عمدی به مجازاتهای زیر محکوم می شوند از زمان قطعیت حکم از خدمت اخراج می گردند: الف - محکومیت یا محکومیتهای (در صورت تعدد) به حبس غیر تعلیقی زائد بر پنج سال. ب - محکومیت به حدود. ج - محکومیت به سبب ارتکاب جرایم علیه امنیت داخلی و خارجی کشور. د - محکومیت به قصاص نفس یا قطع عضو. تبصره 1 - در صورت وجود شرایط خاص خدمتی و عدم مصلحت اخراج از خدمت با تقاضای فرمانده مربوط یا دادستان، دادگاه می تواند با ذکر دلایل و تصریح در متن حکم، اجرای اثر تبعی حکم را طبق مقررات مربوط به تعلیق در قانون مجازات اسلامی مصوب 2/3/1375 معلق نماید. تبصره 2 - به خدمت اعضای پیمانی یا قراردادی نیروهای مسلح به محض قطعی شدن محکومیتهای فوق پایان داده خواهد شد. تبصره 3 - در صورتی که کارکنان پایور نیروهای مسلح به حبس از دو سال تا پنج سال محکوم شوند اخراج از خدمت (اخراج، بازخریدی و بازنشستگی) با توجه به نوع جرم و با رعایت مقررات استخدامی نیروهای مسلح با رأی کمیسیونهای انضباطی نیروهای مسلح خواهد بود.

ماده 13 - عفو محکومان نظامی شامل آثار تبعی آن نمی گردد مگر اینکه تصریح شده باشد.

ماده 14 - افسران و درجه داران وظیفه و کارکنان پیمانی که خدمت وظیفه خود را به اتمام نرسانده اند، چنانچه به علت ارتکاب جرایم عمدی به یکی از مجازاتهای مذکور در ماده (12) محکوم شوند بقیه خدمت وظیفه خود را پس از اجرای مجازات با دو درجه یا رتبه پایین تر به صورت خدمت وظیفه انجام خواهند داد.

ماده 15 - دادگاههای نظامی می توانند در جرایم تعزیری و یا بازدارنده علاوه بر تعیین مجازات، به عنوان تتمیم حکم، متهم را به یکی از مجازاتهای ذیل محکوم نمایند: الف - در مورد کارکنان پایور: 1 - منع اشتغال به خدمت در نقطه یا نقاط معین از سه ماه تا دو سال. 2 - محرومیت از ترفیع از سه ماه تا یک سال. ب - در مورد کارکنان وظیفه: 1 - اضافه خدمت حداکثر به مدت سه ماه. 2 - تنزیل یک درجه افسران و درجه داران وظیفه. 3 - منع اشتغال به خدمت در نقطه یا نقاط معین حداقل به مدت سه ماه و حداکثر تا پایان مدت خدمت وظیفه و در صورتی که باقیمانده خدمت دوره ضرورت کمتر از سه ماه باشد دادگاه می تواند مدت باقیمانده را مورد حکم قرار دهد. تبصره - در هر مورد که دادگاه از مجازاتهای فوق به عنوان مجازات اصلی استفاده نمود یا مجازات حبس را به یکی از موارد فوق تبدیل کرده باشد نمی تواند همان مجازات را به عنوان مجازات تتمیمی مورد حکم قرار دهد.

ماده 16 - حداکثر محکومیت به انفصال موقت در مورد کارکنان پایور نیروهای مسلح یک سال است و محکومان به این مجازات از حقوق بدون کاری مطابق مقررات استخدامی مربوط استفاده خواهند کرد.